هدايت‌كرد. اميد اوبه پروردگار بوده و سختيها بر او آسان شده‌بود. زيرا به تعبير امام على قدس سره:
«مَنْ تَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ، ذَلَّتْ لَهُ الصِّعابُ وَ تَسَهَّلَتْ عَلَيْهِ الْاسْبابُ ...» «١» هركس بر خدا توكل كند، سختيها براى او نرم گشته و وسيله‌ها برايش آسان گردد.
رهبر كبير انقلاب همه موفقيتهاى خود را از خدا مى‌دانست و لحظه‌اى از كمك و پشتيبانى او غافل نبود. نقل مى‌كنند در جريان پيروزى انقلاب اسلامى، هنگامى كه فرماندار نظامى اعلام نمود از ساعت چهار بعد از ظهر، هر كس از منزل بيرون بيايد كشته خواهد شد، امام فرمودند: «بر همه لازم است كه در ساعت تعيين شده در خيابان باشند و استقامت نمايند.» ياران امام احتمال حمله به جايگاه ايشان را مى‌دادند، لذا در پشت مدرسه علوى خانه‌اى برايشان درنظر مى‌گرفتند و از ايشان خواستند به آنجا بروند، ولى امام فرمودند: من از اتاق بيرون نمى‌روم، شماها اگر مى‌ترسيد برويد. «٢» يكى از نزديكان امام در ارتباط با جريان پانزده خرداد مى‌گويد:
در آن ايّام تهديدهاى زيادى از طرف دولت به امام مى‌شد. گاهى مى‌آمدند، مى‌گفتند: امشب قرار است شما را بگيرند و بازداشت كنند، خوب است از اينجا برويد و جايتان را تغيير دهيد. ولى امام ابداً نمى‌پذيرفتند. شبى كه قضيه مدرسه فيضيّه اتفاق افتاده بود و احتمال آن مى‌رفت كه امام را بگيرند، آن شب را هم در منزل ماندند و جاى خود را تغيير ندادند «٣» ٣- شرايط بحرانى: زندگى امام در برهه‌اى از زمان كه با ستمگران‌