نيروهاى مسلح در وصيتنامهامام خمينى(ره) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢١٨
يكديگر (و هر كدام او را به كار پر رنج و زحمت مىگمارند) با آن شخصى كه تسليم امر يك نفر است (كه به او هيچ تكليف سختى نمىكند) حال اين دو شخص يكسان است؟ خدا را سپاس (كه حالشان هرگز يكسان نيست) ليكن اكثر مردم درك اين حقيقت نمىكنند.
ممنوعيت ورود حتىدراحزاب صددرصداسلامى و وفادار به جمهورىاسلامى عدم تحزّب در نيروهاى مسلّح نه تنها شامل گروههاى غيراسلامى مىشود؛ بلكه گروههاى اسلامى وفادار به جمهورى اسلامى را نيز دربر مىگيرد، چنانچه حضرت امام رضوان اللّه عليه مىفرمايد:
«از امور مهمّى كه بايد تمام نيروهاى مسلّح از آن پيروى كنند و اغماض از آن به هيچ وجه نمىتوان كرد و بازهم تذكّر دادهام آن است كه هيچ يك از افراد نيروهاى مسلّح چه ردههاى بالا يا پايين، در حزب و گروهى با هر اسم و عنوان نبايد وارد شوند، هر چند آن حزب و گروه صددرصد اسلامى و به جمهورى اسلامى وفادار باشند.» «١» «گروههاى مختلفى كه اسلامى هستند ... نبايد دخالت در امور ارتش كنند و نبايد در آنجا افراد داشته باشند تا بتوانيد يك عضو صالح و يك ارتش و سپاه پاسداران منسجم و صالح و قدرتمند باشيد.» «٢» يا حزب يا ارتش بنيانگذار جمهورى اسلامى در ادامه سخنان حكيمانه خويش، نيروهاى مسلّح را مختار مىكنند تا يا حزب و يا ارتش را برگزينند:
«... اصلًا تكليف الهى- شرعى همه شما اين است كه يا برويد حزب يا بياييد ارتش باشيد.
مختاريد از ارتش كنارهگيرى كنيد برويد در حزب، ميل خودتان است. امّا هم ارتش و هم حزب، معنايش اين است كه ارتشى بايد از ارتشىاش دست بردارد. بازيهاى سياسى بايد توى ارتش هم وارد بشود. در هر گروهى كه وارد هستيد بايد از آن گروه جدا بشويد.» «٣»