(اى پيامبر) بشارت ده به صابران، آنان كه هرگاه مصيبتى برايشان برسد مى‌گويند ما از خداييم و به سوى او بازمى‌گرديم آنانند كه درود و رحمتى از خدا برايشان باد و آنانند هدايت شدگان.
خداوند در اين آيه از قرآن كريم، صابران را به سه چيز بشارت داده: درود الهى، لطف و رحمت، هدايت شدن و رسيدن به مقصود. و پاداش استقامت كنندگان، در روز جزا بى‌حساب است.
«انَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ» «١» به درستى كه پاداش صابران، بدون حساب (و اجر بى‌شمار) داده مى‌شود.
تعبير به يوفّى‌ كه از ماده «وفى» و به معناى اعطاى كامل است از يكسو و تعبير «به غير حساب» از سوى ديگرنشان مى‌دهد كه صابران با استقامت، برترين اجر و پاداش را در پيشگاه خدا دارند و اهميّت هيچ عملى به پايه صبر و استقامت نمى‌رسد. شاهد اين سخن، حديث معروف است كه امام صادق (ع) از رسول اكرم (ص) نقل مى‌كند كه:
«هنگامى‌كه نامه‌هاى اعمال گشوده مى‌شود و ترازوهاى عدالت پروردگار نصب‌مى‌گردد، براى كسانى كه گرفتار بلاها و حوادث سخت شدند و استقامت ورزيدند، نه ميزان سنجشى نصب مى‌شود و نه نامه عملى گشوده مى‌شود. سپس پيامبر به عنوان شاهد سخن خويش، آيه فوق را تلاوت فرمود كه خداوند اجر صابران را بى حساب مى‌دهد.» «٢» و به برخى از صابران دوبار مزد داده مى‌شود:
«اولئِكَ يُؤْتَوْنَ اجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا» «٣» اين گروه، دوبار به ايشان مزد داده مى‌شود، به سبب آنكه صبر كردند (و استوار ماندند).
در مورد شأن نزول اين آيه، راويان خبر و مفسران، روايات گوناگونى نقل كرده‌اند كه قدر مشترك همه آنها يك چيز است و آن ايمان آوردن گروهى از علماى يهود و نصارى و