- گروه دوّم، هموطنانى كه در شرايط مختلف با اتباع بيگانه ارتباط دارند، مانند:
خبرنگاران رسانه‌هاى گروهى داخلى كه براى تهيه خبر و گزارش به كشورهاى ديگر سفر مى‌نمايند. اينان بيشتر اوقات از سوى همكاران خارجى خود كه جاسوسان حرفه‌اى سازمانهاى اطلاعاتى هستند، مورد توجه قرار مى‌گيرند.
كسانى كه براى گردش، تجارت، مهاجرت، تحصيل و يا به صورت مأمور از سوى ارگانهاى دولتى يا شركتهاى خصوصى به كشورهاى خارجى سفر مى‌كنند.
افرادى كه به منظور انجام دوره‌هاى علمى، فنّى و بويژه نظامى به كشورهاى بيگانه مى‌روند.
اسراى جنگى.
كسانى كه به عنوان پناهنده سياسى در كشورهاى بيگانه پذيرفته مى‌شوند.
كاركنان و يا كسانى كه با سفارتخانه‌هاى خارجى در داخل كشور به نوعى ارتباط دارند.
البته منظور از نيروى انسانى در اين بخش، افراد غيرجاسوس است.
سازمانهاى جاسوسى براى بهره‌بردارى از اطلاعات هر دو گروه، از سه روش كلى استفاده مى‌نمايند كه عبارتند از:
- تخليه اطلاعاتى، كه سعى مى‌كنند فرد را اغفال نموده، به افشاى اطلاعات وادار نمايند.
- مصاحبه، كه در ضمن مصاحبه با توجه به نقاط ضعف شخص و برخورد از موضع برتر، اطلاعات لازم را كسب مى‌كنند.
- بازجويى، كه در مورد پناهندگان سياسى، فراريان و اسراى‌جنگى بيشتر استفاده‌مى‌شود. «١» منابع پنهان: پيشرفتهاى علمى و تكنيكى بشر بر شيوه و كيفيت عمليات جاسوسى كه از ديرباز در جوامع بشرى با شكلى نه چندان پيچيده جريان داشته است، تأثير گذاشته، آن را به غولى وحشتناك براى مردم دنيا مبدّل كرده است. اين روزها عمل جاسوسى كه از جديدترين پديده‌ها و وسايل الكترونيكى استفاده مى‌نمايد به قدرى خطرناك شده كه مردم از آن مى‌ترسند مبادا روزى حتى زندگى خصوصى آنها زير كنترل شديد قرار گرفته و آزادى آنها از بين برود.