امام صادق (ع) فرمود:
«الْمُؤْمِنُ أَعْظَمُ حُرْمَةً مِنَ الْكَعْبَةِ» «١» احترام مؤمن از كعبه بيشتر است.
و به هيچ وجه به مؤمن اجازه نمى‌دهد كه خود را پست و با ذلت جلوه دهد و شرافت انسانى خود را پايمال كند، امام صادق (ع) فرمود:
«أِنَّ اللَّهَ فَوَّضَ أِلَى الْمُؤْمِنِ كُلَّ شَى‌ءٍ أِلَّا إِذْلالَهُ نَفْسَهُ» «٢» همانا خداوند هر امرى را به مؤمن تفويض‌كرده اما ذليل كردن نفس خود را به او اجازه نداده است.
امام على (ع) فرمود:
«أَكْرِمْ نَفْسَكَ كُلَّ دَنِيَّةٍ ...» «٣» نفس خويش را از هر كار پستى برتر و بالاتر بدار امام صادق عليه‌السلام فرمود:
«... وَ لا تَكُنْ واهِناً يُحَقِّرُكَ مَنْ عَرَفَكَ ...» «٤» ... و شل و سست مباش كه هر كه تو را ببيند تحقير كند و از طرف ديگر توصيه و سفارش اكيد به حفظ عزّت و كرامت.
امام كاظم عليه السلام فرمود:
«أِنَّ أَعْظَمَ النَّاسِ قَدْراً مَنْ لا يَرىَ الدُّنْيا لِنَفْسِهِ خَطَراً» «٥» از همه مردم بلند مرتبه‌تر و عظيم القدرتر آن كسى است كه اگر تمام دنيا را يك طرف بگذارند او خودش و عزّت و نفسش را بر تمام دنيا مقدم مى‌دارد.
يعنى حاضر نيست شرافت و كرامت خود را در مقابل اين كه تمام نعمتهاى دنيا را به او