هوشيارى از بعد نظامى‌ الف- آموزش نظامى‌ از بعد نظامى، هوشيارى و آمادگى دفاعى قواى مسلّح در همه حال (جنگ و صلح) از موارد ضرورى است. قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد:
«وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِه‌ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ» «١» و تا آنجا كه مى‌توانيد نيرو و اسبان سوارى آماده كنيد تا دشمنان خدا و دشمنان خود- و جز آنها ديگرانى كه شما نمى‌شناسيد و خدا مى‌شناسدشان- را بترسانيد.
«اعداد» به معناى تهيه كردن چيزى است تا انسان با آن چيز به هدف ديگرى كه دارد برسد مانند فراهم كردن هيزم و كبريت براى آتش و فراهم كردن امكانات و تجهيزات و نيروهاى آموزش ديده براى دفاع.
«قوّة» در جنگ به معناى هر چيزى است كه جنگ و دفاع با آن امكان پذير است از قبيل انواع اسلحه و مردان جنگى با تجربه و آموزش ديده و تشكيلات نظامى و غرض از آيه فوق فرمان عامى است به مؤمنين كه در قبال كفّار به قدر توانائيشان از تداركات جنگى كه به آن احتياج پيدا خواهند كرد تهيّه كنند.
«تُرْهِبُونَ بِه‌ عَدُوَّاللَّهِ» يعنى اين قوا و امكانات دفاعى را در حدّى تدارك ببينيد كه به وسيله آن دشمن‌خدا و خود را ترسانيده و از آن زهر چشم گرفته باشيد.
«وَ آخَرينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمْ» «٢»، منظور از آخرين (ديگران) افرادى هستند كه مؤمنين از دشمنى آنان بى‌خبرند و اين افراد يا منافقين هستند و يا كفارى كه هنوز مسلمين به آنها مبتلا نشده‌اند.
امام خمينى (رحمةاللَّه عليه) مى‌فرمايند: «حكم و أَعِدُّوا لَهُمْ ... امر به تهيه و تدارك‌