اعتراض به رسوايى كمك فرانسه به عراق مى‌نويسند: كمك تسليحاتى آشكار فرانسه به عراق چه جهتى مى‌تواند داشته باشد آيا جنبه بشر دوستانه دارد، يا براى پايان دادن به جنگ عراق و ايران، يا طبق گفته آقاى «شيسُن» «١» براى بر قرارى توازن ميان دو طرف درگير، يا براى جلوگيرى از توسعه طلبى ايران و يا براى دور نگه داشتن كشورهاى عربى از اصول گرايى اسلامى مى‌باشد؟ و يا اين كه اقتصاد ما براى اصول والا ارزشى قائل نيست؟ تمامى اين دليلها، كه برخى به شدت رنگ دست آويز دارد، فاقد محتواى اعتقادى است. پس چرا در اين اقيانوس پهناور، خود را بر روى كشتى شكسته عراق س نيروهاى مسلح در وصيتنامه‌امام خمينى(ره) ٢٠٥ ٢ - راه‌هاى حفظ دستاوردهاى جنگ و تحريم اقتصادى ص : ٢٠٢ رگردان كرده‌ايم؟ «٢» امروزه شايد نتوان سازمانى را از ميان مجامع بين‌المللى پيدا كرد كه عملكردش با شعارهاى تشكيل آن همخوانى داشته باشد.
سازمان ملل‌متحد كه پس از جنگ جهانى دوم با شعار دفاع از آزادى، حقوق بشر و ...
جانشين «جامعه ملل» شد، گذشته از واگذارى حق «وتو» به ابر قدرتها به عنوان وسيله‌اى براى پايمال كردن حقوق مسلم كشورهاى ضعيف برخورد دو گانه‌اش هم در اجراى وظايف محولّه، نشان د هنده حركتش در جهت منافع ابرقدرتهابود.
از جمله اين برخوردهاى دو گانه، موضع اين سازمان در قابل جنگ ايران و عراق است، كه در تصميم گيريهايش به شدت تحت تاثير قدرتهاى بزرگ، بويژه شيطان بزرگ بود.
اين سازمان در طول جنگ تحميلى، هشت قطعنامه «٣» در اين باره صادركرد، كه بررسى آنها وابستگى آن را به قدرتهاى بزرگ ثابت مى‌كند از جمله بى عدالتيهايى كه سازمان ملل در اين جنگ نسبت به ملت ايران روا داشت، عبارت است از: