البته رهبرى نظام در راستاى مصالح جامعه تصميم مى‌گيرد و در اين تصميم‌گيرى از مجموعه عوامل مؤثر براى دقت و موفقيت در كار بهره‌مى‌گيرد و تكيه بر بى‌چون و چرا بودن فرمان او به معناى روى آوردن به استبداد نيست، بلكه به معناى خروج از بن‌بستها و مظاهر مهمّ خلاف و اختلاف در جامعه است.
براى نمونه از نقش رهبرى در خنثى‌سازى كودتا مى‌توان به حركات بنى‌صدر اشاره كرد كه در صدد انجام يك كودتاى خزنده بود امّا اطاعت فوق العاده مردم از امام (قدّس‌سرّه) و مقبوليت بى‌بديل ايشان در ميان مردم مانع از انجام آن كودتا شد.
٣- توجّه خاص به نيروهاى مسلّح.
قواى مسلّح به فرموده امام راحل، بيشتر در معرض خطر كودتا هستند. اين افراد را بايد در زمينه وظايف‌قانونى و نيز تأمين‌زندگى‌مادّى و معنوى بيشتر مورد عنايت قرارداد.
به همان اندازه كه رعايت سلسله مراتب در نيروهاى مسلّح سبب رشد است، اگر با معرفت همراه نباشد، مى‌تواند خطرساز شده و مركب راهوار كودتاچى گردد.
معرفت، شناخت و آگاهى نظاميان عاملى اساسى در جهت‌گيريها و جانبازيهاى اوست. اگر نيروى مسلّح نسبت به مأموريتها و اهداف آن معرفت داشته باشد و كوركورانه وارد صحنه عمل نشود، ضريب كارآيى و موفقيت وى در انجام وظايف چند برابر خواهد شد. چنين نيرويى در سايه ايمان، اگر هم در تنگناى مادّى واقع شود، نه تنهابا كودتاچيان همكارى نمى‌كند بلكه مقابله هم خواهد كرد.
٤- آگاهى دادن به مردم نسبت به انقلاب و ارزشهاى آن و خطراتى كه آن را تهديدمى‌كند.
در اين باره، مردم زحمتكش و هميشه در صحنه ما، بايد نسبت به ارزشهاى انقلاب، خطرات تهديدكننده اين ارزشها، تغيير و تحولات جارى كشور و علل و عوامل آن توجيه درست و واقع‌گرايانه شوند. انتظارات بحقّ آنها پاسخ داده شود و ابهاماتشان بى‌پاسخ نماند. اگر چنين شود بسيارى از مشكلات اجتماعى پيشاپيش حل خواهد شد.
٥- انتخاب افرادشايسته و متعهّد در رأس امورلشكرى و كشورى و كنترل مسؤولان و مديران نظام.