نيروهاى مسلح در وصيتنامهامام خمينى(ره) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٩٩
اين دليل كه به شدت تحت نظر و مراقبت قرار دارند و يا اين كه امكان تماس با آنان وجود ندارد. در اين هنگام سازمان اطلاعاتى به اطرافيان افراد مورد نظر بويژه خانوادههايشان، كه مىتوانند آن را بطور غيرمستقيم به هدف نزديك كنند روى مىآورد. «١» از اين رو يكى از راههاى مقابله با انعكاس اطلاعات مورد توجّه دشمن، توجيه و آموزش افرادى است كه به نحوى بااطلاعات بويژه اطلاعات طبقهبندى شده، سر و كار دارند.
فريب: مطرح نمودن اخبار و اطلاعات در وسايل ارتباط جمعى به شكل و كيفيتى كه موجب گمراهشدن دشمن گردد «فريب» ناميده مىشود.
شخصيتها و مسؤولانى كه مورد توجّه رسانههاى گروهى قرار دارند، مىتوانند در ضمن مصاحبهها، سخنرانيها و اطلاعيههاى صادره خود، به روشهاى مختلف دشمن را در كسب اطلاعات، فريب داده و گمراه نمايند كه عبارتند از:
تعميم اطلاعات: تعميم اطلاعات به صورتى كه براى سازمانهاى اطلاعاتى موجب مشغله شده ولى قابل تصميمگيرى نباشد مانند اعلام انجام يك عمليات درآينده نزديك كه مكان آن مشخص نباشد.
تحريف اطلاعات: يكىاز شيوههاى فريب دستگاههاىجاسوسى تحريفاطلاعات است بدين نحو كه موضوع كوچكتر و با كيفيتى متفاوت با واقعيت منعكس گردد. به طور مثال انتشار اخبار مربوط به اعزام رزمندگان اگر با تحريف تعداد رزمندگان، توان رزمى و ... آنها همراه باشد، دشمن را به فريب دچار مىكند.
القاء شبهه در اطلاعات: از ديگر شيوههاى فريب، نشر اخبار و اطلاعاتى است كه موجب بروز ترديد و دو دلى در دشمن به اطلاعات مسلّمى كه در اختيار داشته مىشود.
براى مثال اگر دشمن، اطلاع صحيح دارد كه اردوگاهى براى نگهدارى اسرا در حومه تهران است، نشر اين خبر كه در حمله هوايى دشمن به اصفهان اردوگاه اسراى عراقى متحمل خساراتى گرديد، دشمن را در اطلاع صحيحش از محل اردوگاه دچار ترديد مىكند.