«قَدْرُ الرَّجُلِ عَلى قَدْرِ هِمَّتِهِ وَ شُجاعَتُهُ عَلى قَدْرِ انَفَتِةِ وَ عِفَّتُهُ عَلى قَدْرِ غيرَتِهِ» «١» ارزش هر مردى به اندازه همت او و شجاعت او به اندازه احساس مردانگى او و عفت او برابر با اندازه غيرت اوست.
يعنى انسان به هر اندازه كه نسبت به ناموس خود احساس غيرت كند، نسبت به ناموس ديگران نيز احترام قائل است. ازاين رو در تعبيرى ديگر مى‌فرمايد:
«ما زَنى غَيُورٌ قَطٌ» «٢» آدم با غيرت هرگز زنا نمى‌كند.
از امام صادق عليه السلام نيز نقل است كه:
«عَفُّوا عَنْ نِساءِ النَّاسِ تَعُفَّ نِساؤُكُمْ» «٣» نسبت به زنان ديگران عفت داشته باشيد، تا ديگران نسبت به زنهاى شما عفت بورزند.
رعايت غيرت ناموسى تاحدّى توصيه شده كه رسول گرامى اسلام (ص) اجازه نمى‌دهد تا عايشه و حفصه در حضور مرد نابينا بى‌حجاب باشند «٤» و اميرالمؤمنين نيز فرياد برمى‌آورد كه آيا حيا نمى‌كنيد و غيرت نمى‌ورزيد بر زنانتان كه به بازار مى‌روند و با مردان كافر يا عجم برخورد مى‌كنند. «٥» عزّت نفس: از ديگر صفات انسانى، عزت نفس است يعنى اينكه انسان در عين حالى كه براى رفع نيازهاى خود محتاج همنوعان خود است، بايد مراقب باشد كه رفع نياز، او را ذليل و خوار جلوه ندهد. همان طور كه از سوى ديگر بايد مراقب غرور، عجب و كبر باشد. روايات و احاديث معصومين (س) عزت و كرامت نفس را يادآور مى‌شوند. رسول گرامى اسلام (ص) مى‌فرمايد: