جاسوسى نظامى دارند، كه عهده‌دار دو مسؤوليت مهم هستند.
اول: اطلاع از توان فيزيكى ارتش و عوامل بازدارنده يا محرك آن و مطالعه روحيه و طرز فكر فرماندهان و مسائل مربوط به قابليت كيفى و كمّى نيروهاى مسلّح يك كشور است.
دوم: جمع آورى اطلاعات درباره خصوصيات فنى و فيزيكى سلاحهاى استراتژيك و تكنولوژى پيشرفته است.
شواهد فراوانى در اين باره يافت مى‌شود، از جمله: در سال ١٩٦٩ ناگهان تمام خبرگزاريهاى جهان و سپس روزنامه‌ها (از جمله روزنامه كيهان هفت مهر ١٣٤٨) خبر دادند كه دو ديپلمات روسى به خاطر تلاش براى ربودن يك هواپيماى مدرن ميراژ فرانسوى از لبنان با مأمورين امنيّتى اين كشور در بيروت درگير شده و مجروح شدند. در سال ١٩٥٨ مأمورين G. R. U به كمك دو سازمان اطلاعاتى آلمان‌شرقى و چك‌اسلواكى طى يك عمليّات مشترك كه به مدّت هفت سال تا سال ١٩٦٥ طول كشيد، موفق شدند در مراكز توليدى هواپيماهاى مافوق صوت كنكورد كه محصول مشترك فرانسه و انگليس است، نفوذ كرده و از چگونگى توليد، خصوصيات فنّى و مراحل تأسيس آن آگاهى يابند. «١» روسها در جريان اين جاسوسى موفق شدند تا با استفاده از خصوصيات فنّى هواپيماهاى ياد شده مبادرت به ساخت هواپيماهاى مشابهى تحت عنوان (تى- ٤٤) موسوم به توپولف نمايند. گفته مى‌شود هواپيماهاى توپولف كه تقليدى از هواپيماهاى كنكورد بود زودتر از آن تكميل و به هوا فرستاده شد.
٣- بخش ديگرى به جمع آورى اطلاعات محرمانه پيرامون مرغوبيت يا نامرغوب بودن سلاحهاى ساخت شوروى سابق از طريق فروش آن به كشورهاى ديگر مى‌پردازد.
موشكهاى دوربرد زمين به زمين «فراگ و اسكاد- بى» ساخت شوروى سابق براى اوّلين بار در فاصله چهل سال پس از جنگ جهانى دوّم، توسط رژيم عراق در ايران و در جريان جنگ تحميلى مورد آزمايش قرار گرفت و سلاحهاى شيميايى روسى به كرّات در