امام راحل (ره) اميد به بيگانه و نااميد شدن از خود را توطئه اجانب دانسته، مى‌فرمايد:
«از جمله نقشه‌ها كه مع الاسف تأثير بزرگى در كشورها و كشور عزيزمان گذاشت و آثار آن باز تا حد زيادى به جا مانده، بيگانه نمودن كشورهاى استعمار زده از خويش و غرب زده نمودن آنان است بطورى كه ... دو قطب قدرتمند را نژاد برتر و فرهنگ آنان را والاتر و آن دو قدرت را قبله گاه عالم دانسته و وابستگى به يكى از دو قطب را از فرايض غير قابل اجتناب معرفى نمودند. «١» و راه چاره را آن دانسته‌اند كه:
«مهم اين است كه شما خودتان را بيابيد، زيرا ما در رژيم گذشته خودمان را گم كرده بوديم و آنها (مستشاران) هر كارى كه مى‌خواستند مى‌كردند و به ما تزريق مى‌كردند كه شما توانايى انجام كارها را نداريد.»» گاهى دشمن‌براى غافل ساختن ما روى خوش نشان‌مى‌دهد. امام على (ع) مى‌فرمايد:
«فِانَّ الْعَدُّوَ رُبِّما قارَبَ لِيَتَغَفَّلَ» «٣» چه بسيار كه دشمن خود را نزديك مى كند تا غافلگيرانه كند.
وقتى ببينند ما توان انجام كارهاى اساسى وزير بنايى را يافته‌ايم و در صدد باز سازى جامعه خود مطابق با شيوه‌هاى مستقل و با استفاده از امكانات خودى هستيم، خود را نزديك مى‌كند و وسوسه مى‌كند كه چرا خود را به زحمت مى‌افكنيد، ما آمادگى‌ نيروهاى مسلح در وصيتنامه‌امام خمينى(ره) ٢١٧ د - از بين رفتن قدرت و انسجام، تأمين هدف ابرقدرتها ص : ٢١٦ داريم با شما همكارى كنيم وازامكانات و تجربيات خود شما را برخوردار سازيم، البته بايد در مقابل شاهد نرمش‌هايى از شما در مواضعتان باشيم.
بايد بدانيم رسيدن به توسعه و شكوفايى اقتصادى به قيمت غفلت و چشم پوشى از ارزشهاى اصيل واساسى انقلاب، نه ارزشمند است و نه ممكن، امّا ممكن نيست زيرا دشمن به قدمهاى اوليه عقب نشينى ما اكتفا نخواهد كرد بلكه دست يافتن به امكانات توسعه را مشروط به عقب نشينى‌هاى بيشترى خواهد ساخت. وقتى ما احساس نياز كرديم و آنان نيازمندى ما را درك كردند، اهرم كافى براى عقب راندن ما از مواضعمان را