ب- ايجاد مؤسسات آموزشى‌ ايجاد اين مراكز وابسته به خارج شبيه دانشگاه پهلوى شيراز وابسته به دانشگاه پنسيلوانيا و استفاده از استاد خارجى در رژيم گذشته، همه در راه خلق تفكّر، عادات، اعتقادات و اصول غربى در مغز و جان يك شرقى است. لذا متأسّفانه در پاره‌اى از بلاد شرق و جهان سوّم، اوّلين مدارس و دانشگاهها بدست غربيان بنيان شد. مثلًا در سال ١٨٦٦ يك دبستان پروتستانى در بيروت ايجاد شد كه بعدها به دانشگاه امريكايى بيروت تبديل شد. «١» مضافاً اينكه برگشت دانشجويان فارغ التحصيل غرب به كشورهاى خودشان در همين راستاست. امام امت (ره) مى‌فرمايد:
«هجوم دانشجويان پس از طى‌كردن دوره‌هاى تحصيلى به آموزشهاى غربى و شرقى ... كه ره‌آوردى جز فرهنگ غربى و شرقى نداشت، چنان فاجعه‌اى به بارآورد كه همه ابعاد جامعه ما را بى‌قيد و شرط وابسته بلكه تسليم ابرقدرتها كرد به طورى كه جامعه ما با ظاهرى ايرانى- اسلامى محتوايى سرشار از غرب و شرق‌زدگى داشت.» «٢» ج- خاورشناسى‌ خاورشناسى از ابتداى ظهور و پيدايش با شعباتى چون عرب‌شناسى، ايران‌شناسى، هندشناسى، اسلام شناسى و ... سيطره‌اى عظيم بر فرهنگ شرق يافت و توانست با آشنايى بااين فرهنگ، از يكسو اهداف خود را با مقالات و كتابهايى در اين زمينه به شرق انتقال دهد و از سوى ديگر مشاور خوبى براى عوامل امپرياليسم جهانخوار غربى باشد. ترديد نيست كه اروپاييان براى بهره‌بردارى كامل از آسيا و آفريقا مى‌بايستى كاملًا از خصوصيات اين دو قارّه اطلاع مى‌يافتند. بدين نحو بازار خاورشناسى در قرن ١٩ و آغاز قرن بيستم به اوج خود رسيد. در اين احوال بسيارى از مستشرقين ابزار مستقيم استعمار بودند.
دوره رونق شرق شناسى يعنى قرن نوزدهم، روزگار هجوم استعمار به شرق بود.
تاريخچه مدرسه زبانهاى خاورى و افريقايى دانشگاه لندن (بزرگترين مؤسسه‌