كالاهاى خارجى و توصيه به مصرف توليدات داخلى داشتند. «١» ه- استفاده از كالاهاى مشابه داخلى به جاى كالاهاى خارجى‌ واقعيت تلخ اقتصاد به جا مانده از دوره پهلوى و الگوى مصرف وابسته ما، واردات بيست ميليون تن كالا در سال را با هزينه ارزى در حدود بيست ميليارد دلار در سال ٦٦ در شرايط فعلى ايجاب مى‌كند كه اين رقم با توجه به رشد جمعيت در آينده افزايش خواهد داشت.
همين الگوى مصرف، جان بخش وابستگى صنعتى ماست، زيرا صنعت نفت ما به علت محدوديت منابع نفتى در آينده قادر به تأمين ارز براى اين كالاها نخواهد بود. «٢» واردات كشاورزى و محصولات آن به عنوان يكى از نيازهاى اوليه جامعه در اواخر دوره پهلوى به اوج خود رسيد و سبب شد تا توليدات و محصولات كشاورزى داخلى كاهش يابد. يكى از نمايندگان مجلس شوراى ملّى مى‌گويد:
«واردات مواد غذايى به كشور عملا از سال ١٣٥٢ تا ١٣٥٥ همراه با ازدياد در آمد نفت سير صعودى داشت، حتّى خيار اسرائيلى و هويج يخ زده فرانسوى را مى‌توان جزء اقلام وارداتى ديد » «٣» ازدياد فقر دهقانان و فرار آنها از روستا، از ديگر نتايج افزايش واردات كشاورزى بود رئيس دفتر برنامه و بودجه استان فارس در سال ٥٦ اعلام كرد:
«درسر شمارى ١١ سال پيش، تعداد روستاهاى مسكونى‌ايران ٨٦ هزاراعلام شده بود. از سرشمارى اخير روشن شدكه تعداد روستاهاى مسكونى‌ايران به ٦٦ هزارتقليل‌يافته است. به عبارت ديگر ٢٠ هزار روستاى ايران ظرف ١١ سال گذشته تخليه شده است.» «٤» كالاهاى خارجى وارداتى مسبب نابودى صنايع دستى، توقف توليد داخلى، توسعه بيكارى، مانع رشد صنايع جديد، اختلال بين بخشهاى صنعتى و كشاورزى و هدر رفتن مواد خام مى‌شوند.