من بيش از سه هزار نفر آنها را پشت سيم خاردار اردوگاهى در مركز تهران ديده‌ام، اسراى عراقى لباس خوبى بر تن داشته و در سرباز خانه‌هاى شلوغ ولى تميز زندگى مى‌كنند. در واقع اسيران جنگى عراقى از بسيارى ايرانيان زندگى بهترى دارند «١» - تقويت ايمان به خدا: جنگ تحميلى هنگامى شروع شد كه هنوز جوّ آشفته پديد آمده از انقلاب بر جامعه ما حاكم بود. نشستگان ديروز و مدعيان امروز و سازشكاران، براى به دست گرفتن قدرت و محكم كردن جاى پاى خود به‌پا خاسته، به هر نيرنگى توسل مى‌جستند. و از طرفى ديگر عده‌اى فريب خورده و خائن، در گوشه و كنار كشور، براى خوش خدمتى به اربابشان دست به شورش مى‌زدند. در چنين موقعيتى دشمن با استفاده از كمك‌هاى همه جانبه ابرقدرتها و كشورهاى منطقه، تجاوزگرى را آغاز و با ددمنشى به آن ادامه داد.
برخى از كمكهاى ابرقدرتها و ايادى منطقه‌اى ايشان به شرح زيراست:
كمكهايى كه كميته روابط خارجى سناى امريكا در جلسه علنى ٣٠ اكتبر ١٩٨٥ م خود ازآن پرده برداشت:
تخصيص يك ميليارد دلار اعتبار نقدى به عراق، ضمانت ٨٥ درصداز ٥٧٠ ميليون دلار مورد نياز براى ساخت خط لوله عقبه، حمايت از عراق در شوراى امنيت و پافشارى شديد برتحريم فروش تسليحات به ايران. «٢» همينطور فروش يك حصار الكترونيكى پيشرفته براى مرز عراق، موشكهاى زمين به زمين پلاتون و قراردادى براى تكميل بمب افكنهاى ميراژ ٢٠٠٠ بطور مشترك از سوى فرانسه به عراق. «٣» و كمك مالى و اقتصادى كشورهاى حوزه خليج فارس به عراق كه تا سال ١٩٨٣ م بالغ بر ٥٢ ميليارد دلار بوده است. «٤»