الف- پيشگيرى از افشاى اطلاعات‌ براى جلوگيرى از افشاى اطلاعات و يا كم‌كردن ضايعات ناشى از آن تدابير بسيارى انديشيده شده و روشهاى گوناگونى مورد توجه قرار گرفته كه عبارتند از:
كنترل: كنترل اخبار و اطلاعات بايد در دو مرحله كسب و نشر صورت گيرد.
در مرحله كسب بايد كوشيد تااخبار واطلاعات به دست افرادى كه دانستن آن برايشان ضرورتى ندارد، نرسد و اين بهترين راه پيشگيرى است. به همين منظور مقررات و محدوديتهايى براى عاملان وسايل ارتباط جمعى وضع مى‌گردد. اين شيوه در همه كشورها به طرق گوناگون اعمال مى‌شود و خبرنگاران، عكاسان و فيلمبرداران وسايل ارتباط جمعى براى كسب اخبار مختلف بايد داراى مجوزهاى مشخصى باشند. اين ضوابط براى خبرنگاران بيگانه، بويژه در دوران جنگ يا درگيريهاى داخلى صورت جدّى‌ترى به خود مى‌گيرد.
در مرحله نشر خبر بايد مراقب بود خبرهايى كه جنبه اطلاعاتى دارند به بيرون راه پيدا نكنند. نظارت و كنترل كارشناسان آشنا به مسائل مربوطه، يكى از راههاى محدودنمودن افشاى اطلاعات به شمار مى‌آيد. «١» توجيه و آموزش: وقتى يك سازمان اطلاعاتى بر آن مى‌شود كه هدفى را مورد حمله قرار دهد، ابتدا افرادى را كه به اطلاعات موردنظر دسترسى دارند شناسايى مى‌كند، سپس درصدد شكار بعضى از آنها برمى‌آيد. اين افراد عبارتند از:
- شخصيتهاى سياسى- اجتماعى.
- كادر عالى نظامى كشور و مديران سيستمهاى امنيتى و انتظامى.
- مسؤولان و شخصيتهاى محلى (ائمّه جمعه، استانداران و فرمانداران).
- پرسنل و بويژه مديران مراكز اقتصادى و حياتى كشور.
- مخترعان، مكتشفان و ساير عناصرى كه داراى اطلاعات مهمى هستند. «٢» گاهى اين كار ممكن نيست، چه به اين سبب كه افراد مورد نظر فساد ناپذيرند، چه به‌