در خدمت ساخت و تعمير ماشينهاى غير جنگى و جنگى كه در حاشيه جنگ بودند، به كار گرفته شود و در تأمين ادوات مورد نياز نيروها در كل كشور موثر افتد؛ چون به جنگ مربوط مى‌شد و مابراى جنگ تلاش مى‌كرديم خيلى چيزها به دست آورديم.
مااز مسائل پيچيده رادارها و لامپهاى رادارى- كه تنها سه چهار كشور در جهان مى‌توانند آنها را بسازند يا تعمير كنند) تا موشكهاى پيشرفته فونيكس و هارپون و امثال آن تجربيّات زيادى به دست آورديم.
اسلحه‌هاى ساده و پيچيده‌اى ساخته شد و ابتكارات زيادى به خرج داده شد كه در اوضاع عادّى، درظرف بيست سال هم نمى‌توانستيم اين اندازه ابتكار به خرج دهيم و نتيجه بگيريم. اينها از در آمدهاى مااز جنگ است.» «١» علاوه برآثار مثبت فوق، ساخته شدن و آبديده شدن انسانهاى مصمّم و پرتلاش را مى‌توان ذكر كرد كه به جهت اختصار كلام به آن نمى‌پردازيم.
وابستگى صنايع نظامى‌ الف- وابستگى تسليحاتى (رژيم گذشته) «٢» در سال ١٣٣٨ ه ش با انعقاد قراردادى بين دولت ايران و آمريكا، دولت پهلوى به عضويت پيمان «سنتو» درآمد. دو سال بعد، دو سازمان نظامى آمريكايى «آرميش» و «ماگ» با هدف راهنمايى و مشاوره رهبرى ارتش ايران در خريد سلاح و تنظيم خريد اسلحه ايران از آمريكا، وارد ارتش ايران شدند. اين دو سازمان دخالت و نظارت مستقيم دولت آمريكا، بر همه سازمانهاى ارتشى و ساير قواى مسلح را تأمين و تضمين مى‌كرد.
در نتيجه تسلط نظامى آمريكا، مخارج نظامى مرتب افزايش يافت. ازسال ١٣٣٥ تا ١٣٤٨ مخارج نظامى ٣٥ تا ٤٠ درصد كلّ بودجه را دربر مى‌گرفت. در بودجه سال ١٣٥٥ پرداختهاى نظامى ٤/ ٥٢٥ ميليارد ريال يعنى بيش از ٥/ ٤ برابر بودجه نظامى سال ١٣٥٣ بود. و در بودجه سال ١٣٥٧ مخارج نظامى به ٥٥٦ ميليارد ريال رسيد.