در نظر ما اين امر يك معيار غيرقابل قبول است، امّا در عين حال غيرعادّى هم نيست.
سالهاست كه درباره توان نظامى بالاى روسها صحبت كرده‌ايم. امّا در دهه ١٩٨٠ م كه فلسفه آموزشى خود را تغيير دادند، همين خصوصيت را داشتند. به همين علّت بود كه يك نظام ارسال دستور از بالا به وجود آمده بود. خلبانانى كه به غرب گريخته بودند، گفته بودند كه نمى‌توانسته‌اند بدون دستور مقامات بالاتر يك حمله هوا به هوا را انجام دهند.» «١» «از آنجا كه اكثر افسران نيروى هوايى ايران در امريكا آموزش ديده بودند و همه تجهيزات آنها امريكايى بود و زبان انگليسى را در عمل به كار مى‌بردند، ربيعى (فرمانده نيروى هوايى) در ايران يك مدل كوچك از نيروى هوايى امريكا درست كرده بود. واحدهايش مثل واحدهاى نيروى هوايى امريكا بودند و حتّى شكل اسكادرانهاى هوايى او از شيوه‌هاى امريكايى تقليد شده بود.» «٢» «قره‌باغى اعتراف كرد كه امراى ارتش در برنامه‌ريزى تجربه كمى دارند، زيرا شاه همه طرحها را يك نفره فرموله مى‌كرده است و آنها عادت كرده‌اند كه فقط مجرى باشند.» «٣» ميزان وابستگى رژيم شاه به مستشاران نظامى امريكا در حدّى بود كه امريكائيها يقين داشتند شاه بدون آنها نمى‌تواند نيروى مسلّح مفيدى براى خود داشته باشد. يك سند لانه جاسوسى مى‌گويد:
«در زمينه نظامى، شاه تلاش مى‌كند تا وابستگى خود را به امريكا از طريق متنوّع ساختن منابع تسليحاتى كاهش دهد تا بدون تأثيرگذارى بر ميزان كارايى نيروهاى مسلّح كه تنها پايگاه قدرت اوست تجهيزات مورد نظرش را تأمين كند. ليكن او مى‌داند كه بسيارى از تسليحات پيشرفته و مستشاران كارآزموده‌اى كه بتوانند نظاميان وى را آموزش دهند، در هيچ‌جا به جز امريكا موجود نمى‌باشد. علاوه بر اين در حال حاضر، نفوذ امريكا در سطوح مختلف ارتش ايران آنقدر عميق است كه كاهش يا از بين رفتن حضور آن به آمادگى رزمى ايران شديداً آسيب وارد مى‌سازد. در نتيجه ماهيت رابطه نظامى امريكا و ايران در آتيه تغيير فاحشى پيدا نخواهد كرد.» «٤»