«الشُّجاعَةُ نُصْرَةٌ حاضِرَةٌ وَ قَبيلَةٌ (فَضيلَةٌ) ظاهِرَةٌ» «١» شجاعت پيروزىِ آماده (و فضيلت) و پشتوانه آشكار است.
«شُجاعَةُ الرَّجُلِ عَلى قَدْرِ هِمَّتِهِ وَ غَيْرَتُهُ عَلى قَدْرِ حَمِيَّتِهِ» «٢» شجاعت مرد به اندازه همت او و غيرت او به اندازه حميت اوست.
«عَلى قَدْرِ الْحَمِيَّةِ تَكُونَ الشَّجاعَةِ» «٣» شجاعت انسان به اندازه حميت اوست.
بنابراين، شجاعت از جمله صفات انسانى است كه خداوند تنها به افرادى مى‌دهد كه آزمايش الهى شده باشند و خدا آنها را دوست داشته باشد و علاوه بر اينكه شجاعت يكى از دو عزت (عزت ديگر پيروزى است) است، معيارى براى سنجش حميت و جوانمردى و همت انسانها نيز هست.
فرهنگ و حيات جامعه‌ مطلع كلام را با سخنان گهربار امام عزيز (ره) مى‌آراييم تا چراغ هدايت، فراسوى ما باشد.
«بى‌شك بالاترين و والاترين عنصرى كه در موجوديت هر جامعه دخالت اساسى دارد، فرهنگ هر جامعه است كه هويت و موجوديت آن جامعه را تشكيل مى‌دهد. با انحراف فرهنگ، هر چند جامعه در بعدهاى اقتصادى، سياسى، صنعتى و نظامى قدرتمند وقوى باشد ولى پوچ و پوك و ميان تهى است.
اگر فرهنگ جامعه‌اى وابسته و مرتزق از فرهنگ مخالف باشد، ناچار ديگر ابعاد آن جامعه به جانب مخالف گرايش پيدا مى‌كند و بالاخره در آن مستهلك مى‌شود و موجوديت خود را در تمام ابعاد از دست مى‌دهد.
استقلال و موجوديت هر جامعه از استقلال فرهنگ آن نشأت مى‌گيرد و ساده‌انديشى است كه گمان شود با وابستگى فرهنگى، استقلال در ابعاد ديگر يا يكى از آنها امكان‌پذير است.