مكمل بمباران جماران براى تضمين پيروزى كودتا بود. پس از استقرار گروه سياسى در صدا و سيما، با پخش برنامه‌هاى از پيش تعيين‌شده در جهت سلب اراده مردم و تخريب روحيه آنان تلاش مى‌شد. بايد پى در پى خبر بمباران جماران و شهادت حضرت امام پخش مى‌گرديد و در حاشيه آن با مارشهاى نظامى و رعب‌انگيز، اخبار بازداشت و ترور مسؤولان جمهورى اسلامى، سقوط مراكز نظام يكى پس از ديگرى، اعلام همبستگى شخصيتها و گروهها و مراكز نظامى و ... خوانده مى‌شد. در كنار همه اينها بايد پيوسته پيام شريعتمدارى مبنى بر غلطبودن فتاواى امام و تأييد كودتا به عنوان «اقتضاى مصالح دين و ملّت» و دعوت مردم به آرامش و پرهيز از خشونت و ... پخش مى‌شد.
عوامل كودتا در نيروى زمينى مى‌گفتند بعد از كوبيده‌شدن اهداف توسط نيروى هوايى، ما حداكثر ظرف چهارساعت با تانكها ونفرات واردعمل‌مى‌شويم. قراربود در مراحل اجراى عمليات، حدود هفتاد تن از سران مذهبى و سياسى را در مدت دوازده ساعت دستگير كنند.
مى‌توان گفت كه كودتاى نوژه از نظر ايفاى نقش اوباش، نسخه دوّم كودتاى ٢٨ مرداد ١٣٣٢ و از جهت آمادگى براى كشتار ميليونى مردم، دنباله روى كودتاى ١٩٦٥ ژنرال سوكارنو «١» و از لحاظ نقش كليدى عمليات هوايى در كودتا، مهم‌تر از جنگ شش روزه اسرائيل در سال ١٩٦٧ (به دليل نقش اطلاعاتى و مشورتى موساد در ستاد پاريس) بود.
قرار بود اين اعلاميه، پس از پيروزى كودتا قرائت شود:
همقطاران عزيز! ساعت موعود فرا رسيد. ارتش وطن‌پرست ايران حكومت پوسيده آخوندها را برچيد. كليه واحدهاى ارتش، ژاندارمرى و شهربانى اعلام همبستگى نمودند. هرگونه مقاومت بشدت سركوب خواهد شد. آماده اخذ دستورات باشيد.
شوراى نظامى كشور ٢١/ ٤/ ١٣٥٩ قرار بود پس از بركنارى دولت توسط عناصر كودتا، يك دولت نظامى سركار بيايد و حكومت را به مدّت دو سال در دست بگيرد و بختيار تنها به عنوان نخست‌وزير، كشور را از نظر سياسى اداره كند و تا دو سال به هيچ حزب و گروهى اجازه فعاليت داده نشود.