٢- اسناد مربوط به رهبران مردمى و مكتبى. اين اسناد حاكى از مقاومت سران انقلاب در برابر رژيم طاغوت و نشانگر تسليم‌نشدن ايشان در برابر سودجويان و عناصر مفسد و فاسد است. يا اسنادى است كه اگر بدون توجّه به سابقه آن مطرح شود مى‌تواند مورد سوء استفاده قرار گيرد؛ مانند سندى كه خريد اسلحه توسط يكى از مسؤولان را همراه با مبلغ آن نشان مى‌دهد كه عناصر كودتاچى ممكن است آن را به عنوان سوء استفاده مالى مطرح كنند.
كودتاگران ممكن است اسناد مربوط به رهبران انقلابى و مردمى را به دست گروهكهاى چپ و منافق بسپارند تا آنان با جعل و تحريف آن، به اصطلاح دست به افشاگرى بزنند.
كودتاگران اين كار را به گروهكهاى متحد خود واگذار مى‌كنند، چرا كه خود به علت مسؤوليت قانونى و عضويت در نظام حكومتى غالباً قادر به افشاگرى مستقيم نمى‌باشند.
كودتاگران در مرحله آماده سازى كودتاى خزنده، معمولًا سه نوع شعار را در سخنان و اعلاميه‌هاى خود مطرح مى‌سازند:
١- بخشى از شعارهاى كودتاگران به هوادارى از انقلاب، مردم، جانبدارى از آرمانهاى انقلاب، چهره‌ها و نهادهاى باقداست و بااعتبار مربوط مى‌شود. كودتاگران در اينگونه شعارها با مردم، رهبرى و نيروهاى انقلاب بطور كامل همگام و همصدا هستند بطورى كه مى‌توان شعارهاى آنها را با شعارهاى انقلاب يكسان دانست.
٢- شعارهايى براى كشاندن مردم به راه كودتاى خزنده از طريق اطلاعيه‌ها، تظاهرات، سخنرانى و ٣- شعارهايى براى بزرگ‌نشان‌دادن اشتباهات كوچك، آنها همچنين تنگناها و معضلات ناشى از آن را به حساب مسؤولان دلسوز و صديق انقلاب مى‌گذارند و در اين راه از همه وسايل تبليغاتى ممكن استفاده مى‌كنند.
ب- هدف كودتا به طور كلّى كودتاگران دو خط را تعقيب مى‌كنند:
١- خط مبارزه با نهادها و ارگانهاى تشكيلاتى انقلاب تا اينكه آنها محبوبيت مردمى‌