و اطاعت كنيد خدا و رسولش را و نستيزيد با هم كه سست شويد و نيرويتان برود و شكيبا شويد. همانا خدا با صبركنندگان است.
امام راحل (ره)، آفاقه تفرقه بين نيروهاى مسلّح را كه بزرگترين آن نرساندن امانت (جمهورى اسلامى) به صاحب اصلى آن، امام عصر (عج) است ياد آور شده‌اند:
«الان جمهورى اسلامى امانتى است دست ما، اگر ما در اينجا يك وقتى خداى نخواسته با هم خلاف بكنيم، سپاه پاسداران بين خودشان اختلافى باشد، بين خودشان با ساير قواى انتظاميه خلافى و اختلافى باشد، آنها با شما خلاف و اختلافى بكنند، قشرهاى ديگر ملت با هم سر دنياهى خلاف كنند، اگر اين طور بشود اين امانت را ما نمى‌توانيم به صاحبش رد كنيم، بايد امانت را به اهلش رد كنيم، جمهورى اسلامى را به آخر برسانيم و احكام اسلام را در كشور خودمان اول و انشاءاللَّه در همه كشورها بسط بدهيم. اين امانتى است كه بايد حفظش كنيم. نرويد دنبال آمال و آرزوها و مسائل ديگرى كه پست هست و شيطانى» «١» دخالت در امور سياسى و ورود در دستجات سياسى، آفاتى را در بر دارد كه از جمله آنها پوسيدگى تشكيلات داخلى و فروريختن يك نيروهاى مسلح در وصيتنامه‌امام خمينى(ره) ١٠٧ ط - حفظ انقلاب، ظهور قدرت ملتها، استقلال ص : ١٠٧ باره آن است، و در بسيارى از موارد جنگهاى خانمان بر انداز داخلى را توسط نيروهاى مسلّح بدنبال دارد. تحزّب و گروه گرايى از عواملى است كه مى‌تواند استقامت و وفادار بودن به ولايت فقيه و نظام اسلامى را خدشه دار كند.
امام خمينى (ره) اين خطر را اين چنين گوشزد مى‌كنند.
«قواى مسلح از هر قشرى كه هستند در حالى كه بايد داراى ديد سياسى باشند و هرگز كوركورانه عمل نكنند، نبايد در امورى كه سياست بازان در آن دخالت دارند داخل شوند. زيرا اگر در امور سياسى وارد شوند، ناچار كسانى كه در فن سياست و رزيده شده‌اند بين آنان اختلاف ايجاد كرده و هر گروه از آنان را به يك طرف كشيده و شيرازه ارتش را كه تنها با انسجام كامل است كه مى‌توانند به كشور خود خدمت نمايند، ازبنيان به هم مى‌زنند.» «٢»