امام امت (ره) همواره بر وجود مراكز دينى در نيروهاى مسلح كه روحانيون در آن بتوانند در روح و فكر نيروها تأثير گذاشته، دائماايمان و تقوا را در وجودشان تزريق كنند، تأكيد داشتند:
«... اگر زمامداران بخواهند روح ميهن دوستى و فداكارى در سرباز پيدا شود، بايد بدست گويندگان روحانى و سخنرانان دينى، دايره تبليغات دينى تشكيل دهند و سربازان را مستقيما با روحانى تماس دهند. ميهن دوستى و روح فداكارى بايد از روح خدا پرستى و ايمان به غيب در سرباز پيدا شود. اين ايمان است كه سرباز را تا دم آخر دلخوش و سرگرم به كار و به خدمت به ميهن نگهدارى مى‌كند. اين ايمان است كه سرباز و هركس ديگررا، حتى در خلوت وتنهايى از خيانت به كشور و هم ميهنان باز مى‌دارد. ايمان به خداست كه روح شجاعت و شهامت بيشتر مى‌دهد. ايمان به آن جهان و سعادت آن است كه انسان را تا دم مرگ با پشتكار خستگى ناپذير و دلگرمى براى خدمت به برادران دينى خود حاضر مى‌كند ... كيست كه در ميدانهاى سخت و تاريك جنگ ودر مواقع باريك كه سرباز جان خود را در خطر مرگ مى‌بيند، به او پشتگرمى و قوت قلب روز افزون بدهد وحس شجاعت و شهامت و فداكارى و امانت را در او به جوش آورد جز ايمان به زندگانى هميشه و نعمتهاى جاويدانى؟ چه چيز است كه از قلب پاسبان در تاريكى شب پاسبانى كند و نگذارد شريك دزد شود، جز ياد خدا؟» «١» همچنين ايشان تزكيه و خودسازى را عاملى موثر در اين راه مى‌دانند:
«... در صدد باشيد همان طورى كه مى‌خواهيد از اسلام و مملكتتان حفاظت كنيد، بايد از خودتان هم حفاظت بكنيد حفاظت روحى. يعنى بسازيد خودتان را. اگر مى‌خواهيد پيشرفت بكنيد و ان شاء اللَّه همه چيزتان اسلامى بشود و پيروزى شما نظير پيروزيهاى صدر اسلام بشود، كارى بكنيد كه خودتان هم ساخته بشويد همان طورى كه سربازان صدر اسلام سربازى مى‌كردند وظايف معنوى و ظاهرى اسلام را هم به تمام معنا بجا مى‌آوردند » «٢»