مردم، انتصاب «ريچارد هلمز» در سفارت آمريكا در ايران (قبل از سفارت سوليوان) به هنگام بروز ناآراميهاى سياسى در ايران، انتصاب «دونالدسى ليدل» در سفارت آمريكا در بحرين به هنگام بحرانى شدن اوضاع خليج فارس (١٣٦٣)، همچنين به هلاكت رسيدن هفت عضو سيا در جريان انفجار سفارت آمريكا در لبنان (١٣٦٢) از جمله «روبرت اميس» مدير شعبه خاورميانه‌اى سيا، نمونه‌هايى از حضور جاسوسان سيا در سفارتخانه‌هاى آمريكا در كشورهاى خارجى است. «١» جاسوسى از طريق رسانه‌هاى گروهى: سازمان سيا امروزه دربسيارى از روزنامه‌هاى معتبر جهان نفوذ دارد، نفوذ در روزنامه‌هاى كثير الانتشار هر كشور از راه وابستگان فرهنگى سفارتخانه‌هاى آمريكا صورت مى‌گيرد. اين نفوذ در كشورهايى كه داراى روابط تيره با آمريكا هستند از روزنامه‌اى آغاز مى‌شود كه نسبت به دولت مواضع انتقادى دارد.
ايجاد تغييرات كلى در صفحه اول روزنامه، تبليغات القايى، بزرگ كردن نقاط ضعف و سرزنش كردن دولت به خاطر اين ضعفها، ميدان دادن به گروههاى مخالف، افزايش طنزهاى نيشدار و تمسخر آميز، درج داستانهاى تحريك كننده ولى دروغ، ترساندن دولت از حضور موهوم عناصر مسلّح و چپگرا، پخش اطلاعات جعلى و تحريف شده و ايجاد جنگ روانى، استفاده از تبليغات تفرقه افكنانه به منظور ايجاد تضادهاى تصنّعى در درون جامعه، ارائه تصويرى مصيبت بار از وضع اقتصادى، سياسى، اجتماعى كشورهاى آزاد و مستقل جهان وپيش بينى سقوط اين دولتها با ارائه دلايل به ظاهر معقول و باور كردنى، از بين بردن اعتماد مردم نسبت به دولت، به وجود آوردن و دامن زدن به اختلاف بين ارتش، دولت و ... از جمله شگردهاى سيا براى نفوذ به روزنامه يك كشور است. اين وضع پس از آنكه وابستگى روزنامه كامل شد و از حمايتهاى مالى سفارت آمريكا برخوردار گرديد با شدّت بيشترى ادامه خواهد يافت.
سيا در انتخابات سال ١٩٧٠ شيلى هفتصد تفسير و گزارش را به كمك رسانه‌هاى گروهى وابسته به خود عليه آلنده در شيلى چاپ كرد. از سوى ديگر در حال حاضر بسيارى‌