بعد از سرمايه دارى، كمونيسم نيز از تحوّل فكرى ناشى از انقلاب ما احساس خطر كرد. اونيتا ارگان مركزى حزب كمونيست ايتاليا در ٢٤ بهمن ١٣٥٧ مى‌نويسد:
«اين انقلاب با هيچ يك از ضابطه‌هاى عادّى نمى‌خواند و ما را به بررسى و مطالعه بسيار دقيقى دعوت مى‌كند. پيشروى مثبت روابط بين المللى و حتى صلح آينده جهان تا حدود زيادى در گرو درك اين واقعيت است. انقلابى كه جهان را مبهوت خود ساخت و از لحاظ سمبوليك در سطح و مقام انقلابهاى فرانسه و روسيّه قراردارد. مرزهاى ايران را در نورديده و انعكاس آن در تمامى جهان اسلام، از آفريقا تا فيليپين و هر جا كه آيت اللَّه روح اللَّه خمينى مورد احترام است، احساس مى‌شود.» «١» اسحاق رابين وزير دفاع رژيم صهيونيستى، با وحشت به هشدار درباره اين خطر براى صهيونيزم جهانى پرداخت:
«ايران بزرگترين و خطرناكترين دشمن اسرائيل محسوب مى‌شود. دشمنى ايران پس از انقلاب اسلامى به رهبرى (امام) خمينى، به صورت يك دشمنى ايدئولوژيك و دشمنى واقعى درآمده و خطر افكار تندرو مذهبى در ايران از هر خطرى براى اسرائيل بيشتر است.» «٢» حوادث بعدى نشان داد كه، انقلاب اسلامى ايران با ساير انقلابهاى دنيا تفاوت ماهوى دارد. اين انقلاب تنها يك انقلاب سياسى (برانداختن رژيم پيشين) و اجتماعى (استقرار نظم نوين اجتماعى- اقتصادى) نيست بلكه بالاتر از آن، يك انقلاب مكتبى است.
از اين رو ابعاد توطئه عليه اين انقلاب، به ميزان خطرى كه شرق و غرب از آن احساس مى‌كنند، وابستگى دارد.
د- دشمن شناسى‌ قواى مسلّح بايد دشمنان درونى و برونى خود را شناخته، به ترفندهاى آنان آشنا شده و راههاى مقابله با چهره‌هاى مختلف دشمن را فراگيرند. برجسته‌ترين دشمن انسان‌