استقلال و خودكفايى كشورها بويژه جهان سوّم تأثير فراوان مى‌گذارد، بالا رفتن بدهيهاى آنها به خاطر خريد سلاحهاست.
مجموع بدهيهاى جهان سوّم در سال ١٩٨٤- ١٩٨٥ به حدود ١٠٠٠ ميليارد دلار مى‌رسد كه حدود ٣٦٠ ميليارد دلار از آن امريكاى لاتين بوده ... اين ٣٦٠ ميليارد دلار با بهره‌اى كه به ارزش واقعى ١٠% است، همه ساله بيش از ٤٠ ميليارد دلار به نيويورك، لندن و فرانكفورت سرازير مى‌كند، بگونه‌اى كه اين بهره‌ها حدود ٥٠% درآمدهاى صادراتى امريكاى لاتين بوده است ... از اين بدهيها حدود ١٤ آن مربوط به خريد سلاح و تجهيزات نظامى بوده است. «١» از اين رو، درصد زيادى از صادرات يك كشور به خاطر بدهيهاى مربوط به خريد چيزهايى كه در پيشبرد و ترقى كشور سهم چندانى ندارد، به هدر مى‌رود و اين كشورها هر قدر هم كه خواهان پيشرفت باشند، هرگز به رشد و استقلال نخواهند رسيد و اگر منفعتى هم كسب كنند، بايد آن را بابت بهره بدهيهاى خود بپردازند.
د- راههاى مقابله با وابستگى نظامى‌ راههاى مقابله با وابستگى نظامى را در علل و عوامل بروز آن بايد جستجو كرد و در واقع، با توجّه دقيق به آنها و برطرف كردنشان گامى به سوى حذف وابستگى نظامى برداشته شده است. از آنجا كه راههاى مقابله با وابستگى بطور عموم در بخش «ابتكار و خلاقيت» آمده است، در اينجا به اختصار به آنها اشاره مى‌كنيم:
- شناخت موانع خودكفايى در زمينه نظامى‌ - تعديل هزينه‌هاى نظامى در حدّ نياز كشور - بهادادن به تحقيق و پژوهش و در نهايت بالابردن سطح تكنولوژى‌ - جذب تكنولوژى‌ - تحصيل اطلاعات كافى در زمينه طرحها و ابتكارات نظامى كشورها - آگاهى‌مردم نسبت‌به سعى‌وتلاش و همكارى در رفع وابستگى از جمله وابستگى‌نظامى‌ - تبليغ و درك اين مطلب كه وابستگى ارزش نيست و بايد در جهت رفع آن همّت كرد.