سهم خودمان از عقايد بنيادى خود چنين استنباط مى‌كنيم كه يك جهان متشكل از دمكراسى‌هاى آزاد و داراى حق حاكميت، دنيايى امن‌تر و با ثبات‌تر خواهد بود.» «١» بهانه حفظ امنيت كشورها: قدرتهاى جهانى از شگرد حفظ امنيّت براى دخالت در كشورها نيز نام‌مى‌برند. به اين صورت كه پس از ايجاد درگيريهاى داخلى و نابسامان‌كردن اوضاع منطقه، خود به عنوان حافظ و حامى امنيت و لزوم برقرارى آرامش وارد عمل مى‌شوند و يا وجود كشورهاى مستقل و غيروابسته را خطرناك جلوه‌داده و با اين ترفند بر وابستگى كشورهاى تحت سلطه مى‌افزايند، چنانكه استكبار با خطرناك جلوه‌دادن جمهورى اسلامى براى امنيّت خليج فارس و كشورهاى منطقه سعى مى‌كند هم به حضور خود در حوزه خليج فارس رسميت بخشد و هم با فروش سلاحهاى بيشتر براى پيشگيرى از اين خطر موهوم، منافع اقتصادى و تسليحاتى خود را تأمين كند. «٢» ريگان در بخش ديگرى از گزارش خود مى‌گويد:
«كمك‌امنيتى (به كشورهاى دوست) يك ابزاركليدى در استراتژى امنيت‌ملّى، يك سرمايه‌گذارى پرمحصول و پرنفوذ كه مى‌تواند منافع امنيتى ما را به بهاى ارزان پيش ببرد، مى‌باشد.» «٣» بهانه حمايت از توسعه كشورها: سلطه‌گران بين‌المللى، آنجا كه منافع خود را تشخيص‌دهند، از برنامه‌هاى توسعه اقتصادى- نظامى دست‌نشاندگان خود حمايت‌كرده و با كمكهاى مالى و نظامى، آنها را يارى مى‌دهند و اين شيوه، عامل مؤثرى در دخالت در كشورها و به دست‌گيرى اداره امور آنها دارد. ريگان مى‌گويد:
(حمايت از توسعه) يك سياست محتاطانه ولى نتيجه‌بخش در مورد فروش تسليحات به كشورهاى دوست در منطقه (خليج فارس) جهت دفاع از خود، همچنين يك بخش تكميلى از استراتژى ماست. «٤» و به نفع منافع ملّى ماست كه ازتلاشهاى كشورهاى دوست در حال توسعه جهت نياز اساسى آنها حمايت كنيم و اين، رهبرى جهانى و نفوذ ما را افزايش مى‌دهد. «٥»