هلند، پرتغال، ايتاليا و اكنون امريكا، انگليس، فرانسه و ... استعمارگران و غارتگران ثروت ملّى كشورهاى ضعيف بوده و هستند. وابستگى تسليحاتى موجب ادامه فروش نفت و گاز و ساير منابع زيرزمينى و مواد خام مورد نياز صنايع فروشندگان تسليحات است؛ زيرا براى خريد سلاحها بايد نفت بيشترى بفروشند.
در رژيم منحوس پهلوى، امريكا سعى داشت با حفظ ايران به عنوان ژاندارم منطقه بطور مداوم به اين بهانه از امكانات نفتى ايران استفاده كامل ببرد.
«با توجّه به اين حقيقت كه قريب ٧٥% ذخاير نفتى دنياى غيركمونيست و ٦٦% مجموع ذخاير نفتى جهان و ٣٣% كل توليد جارى نفت در اطراف خليج فارس متمركز است ... در چنين شرايطى ايالات متحده امريكا براى استمرار غارت منطقه و تضمين منافع نامشروع و در عين حال حياتى خود، راهى مناسبتر ازاين نمى‌يابد كه رژيم شاه را به عنوان ژاندارم منطقه برگزيند و بدين ترتيب بخش اعظم دلارهاى نفتى را از طريق فروش سلاحهايى كه صرفاً در جهت تأمين اهداف جهان غرب انبار خواهد شد چپاول كند » «١» ريگان در گزارش خود در مورد استراتژى امنيت امريكا مى‌گويد:
«ما در خليج فارس يك خطمشى تكميل شده‌اى را براى حفظ چهارهدف قديمى‌مان تعقيب مى‌كنيم.» وى يكى از اين اهداف را «تضمين دسترسى به نفت به مقدار منطقى براى خود و متّحدان» برمى‌شمارد. «٢» در تعقيب اين خطمشى، صدور روزافزون اسلحه به كشورهاى منطقه بويژه‌ايران از سوى امريكا به حدّى بالا گرفت كه در زمان نيكسون فرياد اعتراض كنگره امريكا عليه اين سياست را به دنبال داشت، تا جايى كه «لى هليلتون» (رئيس كميسيون امورخارجه كنگره) چنين گفت:
«در صدور اسلحه به ايران و پيش از اينكه نياز اين كشور و توانايى نيروى نظامى ايران براى به كاربردن اين سلاحها مورد توجّه باشد، جذب دلارهاى نفتى و بازپس گرفتن قسمتى از آنچه در ازاى نفت به ايران پرداخت شده، مورد نظر است.» «٣»