«امروزه فرانسه بيش از هر زمان وابسته به صدور تسليحات مى‌باشد تا بتواند توليدات و اشتغال به كار شهروندان و مخارج تسليحاتى نيروهاى خود را تأمين كند، كمبود بودجه خود را كاهش داده و هزينه نفت وارداتى را جبران نمايد، همچنين كارخانه اسلحه‌سازى «نورثروپ» امريكا كه جنگنده‌هاى اف- ٥ را جهت صدور به كشورهاى جهان سوّم توليد مى‌كند به همراه رقيبان خود، چنانچه ميلياردها دلار اسلحه صادر نمى‌كردند همگى ورشكست مى‌شدند.» «١» پس در نتيجه، فروش اسلحه به كشورهاى توسعه نيافته، به رونق اقتصادى توليدكنندگان اسلحه كمك‌كرده و درآمد كلا نيروهاى مسلح در وصيتنامه‌امام خمينى(ره) ٣٦٨ ب - اهميت‌ندادن به تحقيقات ص : ٣٦٧ ن حاصل از اين معاملات و نيز اشتغال بيكاران در كارخانه‌هاى اسلحه‌سازى، از بروز بحرانهاى اقتصادى در غرب جلوگيرى مى‌كند.
يكى از محققان غرب مى‌نويسد:
«در سال ١٩٧١ در موازنه بازرگانى خارجى امريكا براى نخستين بار از سال ١٨٩٣ به بعد كسر بودجه‌اى مشاهده شد و بنابراين ... ركود و كسادى در صنايع هوايى- فضايى و بيكارى ابعادى بحرانى يافته بود و نياز به صادرات بعضى اقلام حادتر و ضرورى‌تر از ده سال گذشته محسوس بود و در كاخ سفيد، نيكسون سرگرم بحث و بررسى درباره ايجاد موازنه بازرگانى بود و به دلايل سياسى- اقتصادى تحت فشار قرار گرفته بود كه تعهدات فروش اسلحه به خارج را (بخصوص آسيا) آسانتر سازد ... نيكسون و كيسينجر هر دو به سنت قرن نوزدهم فروش اسلحه را دنباله ديپلماسى تلقى مى‌كردند و در اين راه از توسل به هر وسيله‌اى كوچكترين ابايى نداشتند. احساس حقارت مكرّر در ويتنام و اقتصاد تضعيف شده امريكا گرايشهاى ديپلماتيك كوتاه مدّت و ترديدآميزى ايجاد كرده بود و اسلحه اكنون در اين قمار جهانى به وسيله‌اى براى حل و فصل اختلافات يا تسكين احساسات مشتريان متحد تبديل شده بود.» «٢» سران امريكا در واقع راه نجات كشور خود از مشكلات اقتصادى را فروش تسليحات مى‌دانند. پروفسور «بارى روبين» مى‌گويد:
«صنايع اسلحه‌سازى امريكا پس ا زكاهش درگيرى امريكا در ويتنام در اواخر دهه ١٩٦٠ و