فصل يازدهم: وابستگى تسليحاتى‌ مفهوم وابستگى‌ مفهوم وابستگى از دو جنبه قابل تعريف است:
معناى لغوى: اين عبارت از دو كلمه «وا» و «بسته» كه متضاد هم هستند تشكيل شده، به اين معنا كه از يك طرف رها و غيرمتكى است، امّا از سوى ديگر آزاد نيست و در حقيقت معلّق است و موقوف. «١» معناى اصطلاحى: از آنجا كه وابستگى، بيشتر به شكل وابستگى اقتصادى نمود دارد، اغلب دايرةالمعارفها اين اصطلاح را به گونه زير تعريف كرده‌اند كه در موارد ديگر نيز قابل تعميم است:
وصفى كه در آن، فرد، نهاد، سازمان يا ملّتى به جهت ناتوانى دربرآورد نيازهاى اوّليه‌اش ناچار به اتّكاء به ملت، فرد، نهاد يا سازمان ديگرى است. «٢» بنابراين تعريف مى‌بينيم كه وابستگى يك وضعيت تابع و متبوعى است. آن كه قويتر است و يا از امكانات بيشترى برخوردار است، نقش اصلى را دارد؛ بگونه‌اى كه جامعه وابسته تابع تحولات و تغييراتى است كه در جامعه صاحب امكانات و قدرت رخ مى‌دهد و در كل مى‌توان گفت:
وابستگى رابطه‌اى يك طرفه است كه در قالبى مشخص هر چند متحول، از سوى مركز پيشرفته- يا همان ممالك صنعتى- بر «حاشيه» عقب مانده تحميل مى‌گردد. «٣»