اهداف حملات كودتاچيان‌ مراكز حساسى نظير بيت حضرت امام (ره)، نخست‌وزيرى، فرودگاه مهرآباد، ستاد مشترك سپاه، ستاد مركزى كميته و پادگانهاى امام حسين (ع)، خليج، ولى عصر (عج)، لويزان و برخى مراكز نظامى ديگر از اهداف حملات هوايى كودتاچيان بود و بنابر اعتراف همه عوامل دستگيرشده كودتا، بيت حضرت امام (ره) نخستين و مهمترين مركزى بود كه بايد بلافاصله بمباران مى‌شد.
عمليات كودتا قرار بود بطور همزمان در تهران و ساير شهرهاى بزرگ به اجرا درآيد و اماكنى مانند ميعادگاههاى نماز جمعه، مدرسه فيضيه و ... بمباران شود.
پس از بمباران هوايى و شكسته‌شدن ديوار صوتى در آسمان تهران و حفظ برترى هوايى، مراكز سازمان صدا و سيما، فرودگاه مهرآباد، ستاد نيروى دريايى، ستاد مشترك ارتش، زندان اوين و پادگانهاى حرّ، جمشيديه و قصر بايد اشغال مى‌شد.
كودتاگران در صورتى كه از تصرف صدا و سيما عاجز مى‌ماندند قصد داشتند آن را بمباران كنند تا اين رسانه همگانى مؤثر در بسيج مردم ضدكودتا از دست جمهورى اسلامى خارج شود.
زندان اوين پس از اشغال توسط يك گروه هشتاد نفره با تعدادى تانگ و نفربر مورد حفاظت قرار مى‌گرفت. هواداران سلطنت بلافاصله مسلّح و ضميمه نيروهاى كودتا مى‌شدند. همين اقدام در مورد زندان جمشيديه نيز بايد عملى مى‌شد. عوامل كودتا در نيروى دريايى اضافه بر بازداشت مخالفان در قرارگاه، وظيفه داشتند تا ستاد ارتش را اشغال كنند و شوراى نظامى كودتا، آنجا را مقر فرماندهى خود قرار دهد. پادگان قصر وظيفه پشتيبانى از كليه مراكز تسخيرشده را داشت و سرهنگ ايزدى بايد بطور مرتب نيروى مورد نياز مراكز اشغال‌شده را تأمين مى‌كرد.
گروههاى عملياتى تا ٢٤ ساعت برنامه داشتند و بعد از آن آزاد بودند تا به ابتكار خود عمليات را پيش ببرند. عوامل نفوذى كودتا در «مخابرات» نيز آماده بودند تا با دريافت دستور از مسؤولان كودتا، ارتباطها را در مواقع لزوم در مقياس وسيع يا محدود قطع كنند.
در بين كليه مراكز تعيين شده براى تصرف، اشغال صدا و سيما هدف محورى و گام‌