امنيتى، نظامى، انتظامى و قضايى قابل پيشگيرى يا دفع باشد بلكه وابسته به مجموعه عملكرد مثبت يا منفى نظام است. از اين رو براى دفع كودتا بايد همواره با عوامل زمينه‌ساز كودتا مبارزه و كليه عوامل ضدكودتا را به شدّت تقويت كنيم.
به همين دليل با توجه به حكومت و جامعه اسلامى ايران، آنچه مى‌تواند زمينه‌هاى كودتا را از بين ببرد عبارت است از:
١- جلوگيرى از تمركز و تراكم قدرت.
شكل قدرت در كشور بايد به يك ساختار گسترده و افقى بدل شود و تمركز قدرت در رأس هرم وجود نداشته باشد تا در نتيجه نتوان با يك يورش ناگهانى و ضربتى به چند هرم تعيين‌كننده، مجموع قدرت را تصرف كرد.
«تمركز در زمينه قدرت» خود خطرى بزرگ است كه به نفع كشور نيست. بايد از تمركز مسؤوليتها در افراد معدود و مهره‌هايى محدود جلوگيرى كرد و از افراد بيشترى كه موافق نظام و كارآمد هستند بهره‌گرفت تا نفوذ به هرم قدرت جنبه تعيين‌كننده نداشته باشد.
وجود نهادهاى‌مردمى مسلّح در همه سطوح جامعه همچون نيروى مقاومت بسيج كه با عامل وحدت مكتبى به هم پيوند خورده‌اند، ساختار نظامى قدرت را در ايران به يك ساختار گسترده و افقى بدل نموده كه در چنين شرايطى تمركز و تراكم قدرت نظامى در رأس هرم قدرت از سويى و انتقال و عدم تحرك پايه‌هاى هرم از سوى ديگر وجود ندارد. «١» ٢- اطاعت از اوامر ولى‌فقيه و تقويت رهبرى.
دستور ولى امر، اين پايه اساسى مى‌تواند گره‌گشاى مشكلات در مواقع بروز خطر باشد. در صورتى كه رهبرى نظام از مقبوليت بى‌چون و چرا برخوردار باشد، مى‌تواند نقش مانع براى كودتا اعم از كودتاى نظامى يا خزنده را به خوبى ايفا كند. از اين رو، بايد در تقويت موضع رهبرى در نظام كوشيد و رهبرى را محورى قرار داد كه حرف آخر و تعيين‌كننده را بزند و هيچ كس به خود جرأت حرف زدن روى حرف او را ندهد، تا وحدت و انسجام نظام محفوظ بماند.