اعتبار و ارزش اين پايه‌هاى اساسى را از ميان ببرند. آنان گاهى اين كار را با خشونت و تندى در پوشش انتقادهاى بيرحمانه انجام مى‌دهند و گاه در لباس خيرخواهى و دلسوزى و مصلحت‌انديشى. و در هر دو حال تلاش مى‌كنند چهره زشت و گناه‌آلود خود را حق به جانب جلوه‌دهند و با مظلوم‌نمايى به اهداف شيطانى خود جامه عمل بپوشانند.
براى اين منظور، آنان از يك سو به عمده‌كردن مسائل كوچك مى‌پردازند و از سوى ديگر دست به انتشار گزارشها و اخبار دروغ بر ضد نظام برخاسته از رأى توده‌هاى ميليونى مى‌زنند و از چاپ خبرهاى جعلى و دروغ ابايى ندارند. هرگاه مسؤول يا ارگانى به خبرى كذب و مغرضانه در اينگونه روزنامه‌ها برخورد كنند طبيعى است كه براى روشن‌شدن موضوع و رد اتهام واردشده به روزنامه يا روزنامه‌هاى مزبور جواب دهند.
اين روزنامه‌ها نيز ممكن است به چاپ توضيح مورد نظر بپردازند، امّا نتايجى كه كودتاگران از اين كار به دست مى‌آورند عبارت است از:
١- با انتشار خبر يا گزارش دروغين و غرض‌آلود، حرمت و اعتبار آن مسؤول يا ارگان را هدف حملات خود قرار داده‌اند.
٢- با چاپ و انتشار آن پاسخ، هيچ گاه تمامى آثار تعرض نخستين از ميان نخواهد رفت و بخشى از مردم را به ترديد واخواهد داشت و ممكن است از مسؤول يا ارگانى كه مود حمله قرارگرفته به اصطلاح دل‌چركين شوند.
٣- مردم از چاپ و نشر اينگون نيروهاى مسلح در وصيتنامه‌امام خمينى(ره) ٣٣٢ بررسى سه كودتا ص : ٣٣١ ه مطالب دچار سرگيجه مى‌شوند و به سوى دلزدگى و درنهايت بى‌تفاوتى پيش مى‌روند.
كودتاگران در مرحله «آماده‌سازى» كودتاى خزنده مى‌كوشند در مؤسسات دولتى نفوذ كنند؛ مثلًا سعى مى‌كنند با برنامه‌اى منظّم و متشكّل در تمامى وزارتخانه‌ها حداقل تا سطح مديران كلّ نفوذ نمايند و دست به سرقت اسناد طبقه‌بندى شده بزنند.
اسناد مورد جستجوى كودتاچيان دو نوع است:
١- اسناد مربوط به سران كودتاى خزنده و يا همكاران نزديك و هواداران كودتا. عناصر كودتا سعى مى‌كنند اين اسناد را كه نشانگر سوابق سوء مى‌باشد به تناسب نوع سند يا از ميان ببرند و يا در جاى مطمئنى نگهدارى كنند كه به دست نيروهاى اصيل انقلابى نيفتد.