ولى در واقع در خدمت يك سازمان (همان كه تعلق دوگانه او را مى‌داند) است و به ديگرى خيانت مى‌كند. «١» پوششهاى جاسوسى‌ سازمانهاى اطلاعاتى براى نيل به اهدافشان، نيروهاى خود را از ميان گروه‌هاى مختلف انتخاب مى‌كنند و يا آنان را به قالبهاى گوناگون درمى‌آورند. در ذيل به مهمترين آنها اشاره مى‌كنيم:
الف- ديپلمات‌ امروزه استفاده از سفارتخانه‌ها براى جاسوسى امرى بسيار رايج است. حتى گاهى اين مكان مركز جاسوسى مى‌شود و بيشتر ديپلماتها در واقع جاسوس هستند.
اين جاسوسان با آموزشهاى خاصّى كه در زمينه نحوه برخورد و دوست‌يابى، شركت در رژه‌هاى نظامى يا ميهمانى‌ها، به راه انداختن ميهمانى و دعوت از مقامات يا دوستان، بررسى دقيق روزنامه‌ها و مجلات و راديو و تلويزيون، اطلاع از مسائل مردم كوچه و بازار و بحث‌ها و ... براحتى اطلاعات بسيارى را به كشور متبوع خويش ارسال مى‌دارند. «٢» در سالهاى دهه ٦٠ قرن‌بيستم، ٤٦ كشور در مجموع ٢٢٦ نماينده شوروى سابق را به جرم جاسوسى اخراج كردند. تنها دولت انگليس در سال ١٩٧١، ١٠٥ كارمند «كا- گ- ب» را كه به عنوان ديپلمات به كار جاسوسى در اين كشور اشتغال داشتند اخراج كرد. «٣» وزارت امور خارجه آمريكا در سفارتخانه‌هاى خود واحدى به نام «مركز عملياتى» دارد كه رئيس اين مركز فرماندهى عمليات گوناگون جاسوسى در كشور مورد نظر را برعهده دارد. در حالى كه وى و مأمورانش همگى داراى گذرنامه سياسى و مزاياى ديپلماتيك هستند. «٤»