مى‌دهد. در صورت تغيير سياست حكومت، افسران جوانتر در نتيجه آزادى بيشتر، احساسات فردى و ناسيوناليستى خود را ابراز خواهند داشت.» «١» بايد ديد مستشاران نظامى امريكا كه وظيفه مشاوره، برنامه‌ريزى و تعليم و تربيت قواى مسلّح ايران را بر عهده داشتند، چگونه افرادى بودند و تماس آنها با نيروهاى مسلّح يك كشور اسلامى چه اثرات زيانبارى در پى داشت. پاسخ كتبى وزارت دفاع امريكا به كميسيون تحقيقات سنا، بيانگر آن است كه:
«بيشتر كارشناسان نظامى امريكا وابسته به وزارت دفاع ملّى، از جنگجويان سابق جنگ ويتنام و يا از افسرانى بودند كه ا نيروهاى مسلح در وصيتنامه‌امام خمينى(ره) ٢٧٤ الف - سازمان جاسوسى انگليس(اينتليجنت سرويس)
ص : ٢٧٣ ز خدمت نظامى مرخص شده بودند و فعاليت آنها منحصر بود به تعليم و تربيت سربازان ايرانى، خلبانى هلى‌كوپترها، هواپيماها، تانكها، زره‌پوشها و آموزش مخابراتى و ساز و برگ فنّى.» «٢» روزنامه واشنگتن پست در سال ١٩٧٨ در مقاله‌اى تحت عنوان «امريكاييان شاه» مى‌نويسد:
«در سال ١٩٧٨، دوازده هزار امريكايى براى شركت هلى‌كوپترسازى بِل در اصفهان كارمى‌كردند. اين روزنامه خصوصيات افراد شاغل اين شركت را به نقل از يك عضو كارگزينى آن چنين نقل مى‌كند:
اينهايى كه شما در اينجا مى‌بينيد، نظاميان و شاغلين سابق ارتش امريكا هستند كه سايگون را دوست دارند. از سربازان قديمى هستند كه نمى‌دانند چگونه روزى خود را تأمين كنند ولى وقتى به اينجا آمدند، حقوقهاى خوبى به آنها پرداخت مى‌شود.» «٣» يكى از دوستان او اضافه كرد كه:
«من نمى‌دانم چرا ما اينقدر كارمندان خود را از زندانهاى تكزاس و تِنِسى استخدام كرده‌ايم؟
اينها يك مشت آدم سنگدل و بيرحم هستند كه از افراد دائم‌الخمر و ناراحت تشكيل شده‌اند و اغلب سابقه بازداشت دارند؛ زيرا زد و خورد و دعوا كرده‌اند و در ملأعام دزدى و شرارت نموده‌اند.» يك استاد زبان شركت بل مى‌گويد: