با شورشهاى داخلى و سركوب توطئه عوامل خارجى است.
قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَ انْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤمِنينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَأِنْ بَغَتْ أِحْديهُما عَلَى الْأُخْرى‌ فَقاتِلُوا الَّتى‌ تَبْغى‌ حَتَّى تَفى‌ءَ أِلى‌ أَمْرِ اللَّهِ ...» «١» اگر دو طايفه از اهل ايمان با هم به قتال و دشمنى برخيزند، البته شما مؤمنان بين آنها صلح برقرارداريد و اگر يك‌گروه برديگرى ظلم‌كرد با آن‌گروه ظالم قتال‌كنيد تابه‌فرمان خدا بازآيد.
آيه شريفه دستور قتال و سركوب گروه ستمكار و ظالم در جامعه مسلمين را صادر مى‌كند تا هنگامى كه حق را بپذيرد و در برابر امر خداوند، تسليم شود.
اميرالمؤمنين (ع) اصلاح شهرها و حفظ امنيت ستمديدگان را جزء اهداف جنگهاى دوران زمامدارى خود به شمار مى‌آورد، آنجا كه مى‌گويد:
«أَللَّهُمَّ أِنَّكَ تَعْلَمُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنِ الَّذى‌ كانَ مِنَّا مُنافَسَةً فى‌ سُلْطانٍ وَلَا اْلِتماسَ شَىْ‌ءٍ مِنْ فُضُولِ اْلحُطامِ وَ لكِنْ لِنَرُدَّ اْلمَعالِمَ مِنْ دينِكَ وَ نُظْهِرَ الْإِصْلاحَ فى بِلادِكَ فَيَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبادِكَ وَ تُقامَ الْمُعَطَّلَةُ مِنْ حُدُودِكَ» «٢» بار خدايا! تو خود مى‌دانى كه آنچه از ما سرزده و درگيريهايى كه با قاسطين و ناكثين و مارقين داشته‌ايم نه براى مبارزه و رقابت در جهت چنگ‌اندازى به قدرت بوده و نه براى به دست آوردن چيزى از متاع ناچيز و بى ارزش دنيا ولكن هدف ما اين بود كه نشانه‌ها، آثار و آيات بينات دينت را به جايگاه اصلى‌اش باز گردانيم و بار ديگر چراغ هدايت را فرا راه بندگانت روشن كنيم.
اصلاح و باز سازى امور را در سرزمينهاى تو، به پيروزى رسانده آن را علنى و آشكار سازيم تا ستمديدگان از بندگانت در امنيت بسر برند و فرامين و احكام تعطيل شده دين بر پا و اجرا گردد.
با فتنه جويان و آشوبگران و كسانى كه امنيت ملت و كشور را به خطر مى‌اندازند بايد با قاطعيت رفتار كرد.