«اطْلُبُوا الْحَوائِجَ بِعِزَّةِ الْانْفُسِ» «١» نيازهايتان را با عزّت طلب كنيد.
«تَرَفَّعْ نَفْسَكَ عَنْ مَنْزِلَةِ الْواهِنِ الضَّعيفِ» «٢» نفس خود را برتر بگير از اينكه در نگاه مردم، سست و ضعيف به حساب آيى.
اميرالمؤمنين على (ع) نيز مى‌فرمايد:
«مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ شَهَواتُهُ» «٣» آن كس كه نفس خود را بزرگ احساس كند، شهوات نمى‌تواند بر او مسلّط شود.
از امام سجاد (ع) سؤال شد كه: «مَنْ اعْظَمُ النَّاسِ خَطَراً»؟ از همه مردم مهم‌تر و با شخصيت‌تر كيست؟ فرمود: «مَنْ لَمْ يَرَالدُّنْيا خَطَراً لِنَفْسِهِ» «٤» آن كسى كه تمام دنيا را با نفس خود برابر نمى‌بيند. يعنى براى نفس خودش عزّت و شرافتى قائل است كه اگر تمام دنيا را در يك كفّه و شرافت و كرامت نفس را در كفه ديگر گذارند، حاضر به معامله نيست.
از احاديث مذكور برمى‌آيد كه عزت و كرامت نفس در وجود هر انسانى مى‌تواند سبب رشد شخصيت انسان، تسلّط بر شهوات، اعتماد به نفس و ... شود.
شجاعت: پيشواى پرهيزكاران على (ع) مى‌فرمايد:
«السَّخاءُ وَ الشُّجاعَةُ غَرائِزُ شَريفَةٍ يَضَعَهَااللَّهُ سُبْحانَهُ فيمَنْ احَبَّهُ وَ امْتَحَنَهُ» «٥» سخاوت و شجاعت، غريزه‌هاى شريفى هستند كه خداوند به كسى مى‌دهد كه او را دوست دارد و آزموده است.
«الشُّجاعَةُ احَدُ الْعِزَّيْنِ» «٦» شجاعت يكى از دو عزّت است.