به موجب قانون اساسى سال ١٩٧٣ پاكستان، رياست جمهورى، فرماندهى نيروهاى زمينى، دريايى، هوايى و ذخيره را در دست دارد. نخست وزير متصدى وزارت دفاع است و در زمان جنگ فرمانده كل دفاع مى‌باشد. اعضاى نيروهاى مسلّح سوگند يادمى‌كنند كه در هيچ فعاليت سياسى شركت نجويند. ليكن آنها مانند ديگر شهروندان و با همان شرايط از حق رأى مساوى برخوردارند. مأموريتهاى عمده ارتش و قواى مسلّح دفاع از تماميت ارضى، تلاش در حفظ نظم و امنيت داخلى، مقابله با قاچاق مواد مخدّر و امدادهاى غير نظامى است. «١» عربستان سعودى‌ كشور حجاز داراى رژيم پادشاهى است و هيچ گونه پارلمان و يا حزب سياسى ندارد و پادشاه در عين اينكه فرمانده كل قواست، اعضاى كابينه را (كه بيشتر از شاهزادگان هستند) تعيين مى‌كند. اعضاى خانواده سلطنتى داراى بالاترين مناصب فرماندهى مى‌باشند. ارتش آن كشور هيچ گونه نفوذ يا تأثيرى بر حكومت و دولت نداشته و در سياست نيز مداخله‌نمى‌نمايد و شاهزادگان كليّه فعاليتهاى نيروهاى مسلّح را تحت‌نظر دارند.
سياستهاى دفاعى كشور عربستان نيز توسط شوراى عالى دفاع عربستان كه پادشاه در رأس آن است و وزراى دفاع و هواپيمايى، مالى و اقتصاد ملّى، ارتباطات و امور خارجه و رئيس ستاد كل ارتش عضو اين شورايند. «٢» نيروهاى مسلّح نيز تابع اوامر پادشاه آن كشورند و با آنكه پادشاه فرمانده كل قواست ليكن عمليات نظامى را رهبرى نمى‌كند، بلكه رئيس ستاد مشترك ارتش رياست اجرايى نيروهاى مسلّح را بر عهده دارد و تابع اوامر صادره از وزارت دفاع مى‌باشد. «٣» بنابراين مشاهده كرديم كه در كشورهاى اسلامى كه نظام جمهورى دارند مثل تركيه و پاكستان ورود در احزاب براى قواى مسلّح ممنوع است و در رژيمهاى پادشاهى كشورهاى اسلامى مثل عربستان به هيچ وجه فعاليت حزبى وجود ندارد كه قواى مسلّح عضو آن تشكيلات شوند و هرچه هست در اختيار پادشاه و شاهزادگان است.