نيروهاى مسلح در وصيتنامهامام خمينى(ره) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٢٣
شما نباشد. براى خاطر فلانبينش كه با فلانى شما خوبيد با يك كسى بيخودى بد بشويد ...
اينها در سپاه متأسفانه برنيفتاده ... هستند توى سپاه هنوز، بخصوص در آن بخشهايى كه كار فكرى انجام مىدهند يا هدايت فكرى دارند يا تأثيرى فكرى دارند، يك چنين چيزهايى نمىشود. نبايد باشد بروند توى يك مجموعهاى يا بنويسند يا بگويند و يا فكر كنند يا تبادلنظر كنند يا جمع وتفريق اوضاع سياسى كنند ... بعدهم صبح، لباس آرم سپاه بپوشند ...
اين خلاف شرع است ... ارزش يك ساعت سپاهيگرى، درست به مراتب، بيش از ساعتها گپزدن سياسى بيهودهاى است كه سياسيّون خيال مىكنند با گپزدنهاشون دنيا را دارند زير و رو مىكنند.» «١» «سياست بايد به وسيله همه آحاد ملّت از جمله نيروهاى نظامى فهميده شود و امّا آنچه كه ممنوع است ورود قواى مسلّح به دستهبنديها و كارهاى سياسى است؛ زيرا دخالت در فعاليتها و جنجالهاى سياسى، نيروهاى مسلّح را تباه مىكند.» «٢» «... گروهگرايى يعنى تعصّبباندى؛ و اين خانمانسوز است. بايد با سلاح معنويت، اخلاق و نصيحت، اين جريان فاسد را نابود كرد » «٣» «عناصر سپاه بايد به اقتضاى وظيفهاى كه براى آنان تعريف شده، داراى درك، تشخيص و شمّ سياسى بارآيند و در عين حال، از هر گونه ورود در دستهبنديهاى سياسى كه براى هر سازمان نظامى، سمّ مهلك است بشدّت پرهيز كنند.» «٤» «يكى از خطوط ظريف، موضع خود را شناختن و در او قرار گرفتن و هوشيارى سياسى، شمّ سياسى و قدرت تحليل سياسى داشتن به دور از ورود در دستهبنديهاى سياسىشدن است كه بنده در پيام خودم به شما عرض كردم. همانطور كه امام هم مكرّر فرموده بودند. البته به مذاق يك عدّهاى خوش نمىآمد و مىگفتند: «چرا دخالت نكنند در كارهاى سياسى؟» همان وقت من به ياد دارم كه يك زيدى- بعد از فرمايش امام رضوان اللّه عليه شايد چند ماه بعد از فرمايش ايشان كه حادثه انتخابات يا چيز ديگرى در پيش بود- رفته بود در يكى از شهرها براى سخنرانى كه نوارش را آوردند من گوش كردم، گفته بود: «چه مىگويند كه سپاه