دنيا وجود دارد. در اين صورت ممكن است حتى زندگانى خود را فداى گروه كنند.
گروه به تدريج گروندگان خود را با هنجارها و قواعد خود هماهنگ و همگام مى‌نمايد، همچنين با قالبهايى كه در اختيار اعضاى خود مى‌گذارد در نحوه استنباط، استدلال و تجزيه و تحليل اعضاى خود نسبت به وقايع زندگى و بويژه زندگى سياسى، تأثير مى‌گذارد.
جمعيتهاى سياسى مى‌كوشند كه طرز فكر افراد را منطبق با قالبها و معيارهاى خود گردانند و به اين ترتيب با ارائه يك ضابطه به افراد، طرز تفكّر و انديشيدن آنها را هدايت و رهبرى مى‌كنند.
گروندگان به گروه و حزب، تنها به بعضى از پديده‌هاى سياسى و اجتماعى توجّه مى‌كنند (كه نقاط قوّت گروهشان در آن است) تفسير مسايل اجتماعى و سياسى بر حسب منافع گروه به اشكال گوناگون بايد صورت پذيرد و اگر حادثه يا مسائلى در شرايط مشابهى روى داده باشند، اين مسائل نبايد يكسان تعبير شوند.
اغلب اعضاء براى توجيه انديشه خود به نظرات و دلايل گروه استناد مى‌كنند و برداشتى كه افراد از مفاهيم بد، خوب، عدالت، بى‌عدالتى، دوستى، دشمنى و ساير ارزشهاى معنوى و ذاتى دارند ناشى از تربيت خانوادگى و اجتماعى آنهاست. «١» راه شناخت احزاب‌ با توجّه به مطالب فوق، از دو راه شناخت احزاب سياسى ميسّر است:
١- مرامنامه كه اصول اعتقادى و مواضع كلّى آن است.
٢- عملكرد آن.
اين دو راه لازم و ملزوم يكديگرند و شناسايى كامل به وسيله يكى از اين دو و بدون توجّه به ديگرى امكان ندارد؛ زيرا بسيارند احزابى كه مرامنامه جالب و پر طمطراقى دارند ليكن عمل و تجربه، خلاف آن را ثابت مى‌كند، همان گونه كه شناخت كامل‌