سمت شوروى كشيده شود؛ با حمايت از جنگ و آمريكايى خواندن صدام، آمريكا و همپيمانانش را تنها عامل تحميلى جنگ معرفى مى‌كرد كيانورى مى‌گويد:
«امروز براى همه رهبران ايران مسلّم است كه ارسال اسلحه شوروى به عراق كه جزو تعهدات عادى از قرار داد بين دو كشور بود بعد از شروع جنگ، اين قطع شده ... خوب ببنيد كسى حاضر مى‌شود به شما همه جور كمك كند و از شما پشتيبانى كند، اين ديگر با شماست كه به چه شكل از اين كمك و از اين پشتيبانى براى هدفهاى خود بهره بگيريد.» «١» اما با شروع شكستهاى نيروهاى عراق در جبهه جنگ كه موقعيت آن رژيم را متزلزل كرده بود، اين حزب به پيروى از ارباب خود از پيروزيهاى ارتش اسلام و سقوط حكومت بغداد و استقرار جمهورى اسلامى در عراق، به وحشت افتاده و ورود سپاهيان اسلام به خاك عراق را محكوم كرد؛ و كيانورى اعلام كرد:
«به نظر ما اين جنگ به سود امپرياليسم است و در آينده هم به سود امپرياليسم است.» «٢» ج- آثار نظامى‌ دستاوردهاى جنگ تحميلى در اين زمينه، انقلاب را در مقابل تهاجم نظامى دشمنان خارجى و داخلى و توطئه هايشان بيمه كرد. بعضى از اين آثار عبارتند از:
- رشد و تكامل سپاه و بسيج: سپاه پاسداران انقلاب اسلامى در سال ٥٧ همزمان با پيروزى انقلاب تولّد يافت و در سال ٥٩ يعنى آغاز جنگ تحميلى شامل مجموعه مختصرى بود كه به زحمت توانست در حد يك تيپ نيرو تهيه و اعزام كند. سپس به تدريج به عدد تيپ‌ها افزوده شد.
در حين جنگ، رشد، شهامت، تكامل و آزمودگى سپاه آن را به گسترش كمى و كيفى كشاند، تيپهابه لشكرها و سپاهها تبديل شدند، نيروى پياده با سلاح سبك، به نيروى زرهى و با سلاح سنگين و پيشرفته تبديل شد. طرحها و نقشه‌هاى نظامى كه جوانان بين ٢٠ تا ٣٥ سال مى‌دادند گاهى پخته‌تر و موفق‌تر از طرحها و نقشه‌هايى كه نظاميان با ٢٠ تا ٢٥ سال سابقه تحصيل نظامى و با ٢٠ تا ٦٠ سال سابقه نظاميگرى داده مى‌شد و اين پيشرفت در زمينه طرح و اجرا، نظاميان كهنه كار و پخته وارتشهاى جنگ ديده و كار كشته‌