«محصول ديگر اين جنگ براى ملت ما اين بود كه توانست قدرتهاى بزرگ جهانى و همچنين دولتهاى منطقه را آزمايش كند. قبل از جنگ بعضى از قدرتهاى بزرگ جهانى بطور ظاهرى نسبت به ما اظهار پشتيبانى مى‌كردند وبعضى هم اظهار بى‌طرفى و عدم خصومت نموده و اظهار مى‌كردند كه با جمهورى اسلامى و ملّت انقلابى ايران روابط سالمى مى‌توانند داشته باشند. اين جنگ ما را به كذب اين مدعاها آشنا كرد. ما فهميديم كه قدرتهاى بزرگ جهانى و حتى آنهايى كه على الظاهر در مسائل بسيارى ١٨٠ درجه با هم اختلاف دارند بر روى مخالفت استراتژيك باانقلاب اسلامى بايكديگراتفاق دارند ... در مورد قدرتها و دولتهاى منطقه هم به همين شكل. آنهايى را كه وابسته و متحد آمريكا بودند كاملا آزموديم و فهميديم كه ادعاهاى همسايگى و دوستى بعضى‌از دولتها غير واقعى و نادرست است.» «١» - رسوايى گروهكهاى وابسته: هر انقلابى پس از پيروزى با مشكلى همچون ادعاى احزاب و گروه‌هاى سياسى كه بدون حق خود را وارث بى چون و چراى انقلاب مى‌دانند، روبروست اگر به اين گروه‌ها در نظام جديد، حاكميتى واگذار شود مطالبه حق بيشتر مى‌كنند واگر پستى داده شود سعى مى‌كنند تا با جنجالهاى سياسى جوّى را بر ضد دولت ايجاد كرده، هوادارانى بيابند و سرانجام قدرت را در دست گيرند.
انقلاب اسلامى ايران نيز در سطح گسترده‌اى، با اين مشكل مواجه گشت. بطورى كه هر روز با توطه جديدى از طرف گروهكهاى وابسته رو به رو مى‌شد. حوادثى مانند ترور شخصيتها، ايجاد آشوبهايى به نام خلق كُرد، عرب و بلوچ درنقاط مختلف كشور، كودتاهاى نافرجام نظامى و با وقوع و استمرار جنگ، پرده از چهره واقعى اين گروهكها برافتاد و كوس رسواييشان نواخته شد چرا كه به جاى دفاع از كشور و ملت، در صف دشمنان قرار گرفتند.
اينك به بررسى موضعگيرى برخى از اين گروهكها مى‌پردازيم:
- ليبرالها: پس‌از شروع جنگ تحميلى، ليبرالها براى استفاده از اوضاع آشفته كشور و