٣- شهادت طلبى كه روحيه‌اى بسيار متعالى و فناى در قرب خدا است.
٤- ايثار كه مظاهر آن در سبقت به ميدان رزم و شركت در عمليات و كمكهاى مرد محروم و فقير به جبهه رخ مى‌نمود.
٥- ايثار خانواده‌ها كه عزيزان خود را يكى پس‌از ديگرى و گاهى سه فرزند را در يك عمليات تقديم اسلام مى‌كردند.
٦- روحيه عشق به خدا و دعا ومناجات كه مظاهر شگفت‌آن در شبهاى عمليات رخ‌مى‌نمود.
٧- صفا و صميميت، برادرى و برابرى كه در جبهه‌هاى نور به وفور موج مى‌زد.
٨- توكّل بر خدا كه جان مايه بسيارى از اقدامات و عمليات دفاعى رزمندگان بود.
٩- صبر و مقاومت و قبول رنج و مشقت‌هاى گوناگون و تحمّل ناگواريها در راه خدا و دم برنياوردن كه قابل توصيف و شمارش نيست، مبارزه در شرايط بسيار نابرابر امكانات خودى و دشمن، گاهى مبارزه و مقاومت جمعى اندك (كمتر از تعداد انگشتان دست) بدون امكانات و تجهيزات كافى نظامى در برابر يك گردان نيروى مجهّز دشمن.
١٠- دست شستن از ثروت، مقام، پدر و مادر و پشت پا زدن به همه مظاهر دنيا طلبى و حركت عاشقانه به سوى جبهه هاى دفاع مقدس.
١١- تحول روحى و رفتارى بسيارى از عناصر گنهكار، داراى سوابق اخلاقى و رفتارى ناپسند و تغيير رويه به خاطر واقع شدن در شرايط جهاد و جنگ نور عليه ظلمت.
و ارزشهاى ديگر از سوى ديگر ارزشهاى والاى انسانى، به دنبال ارزشهاى ياد شده بروز كرد. ارزشهايى چون خوشرفتارى با اسيران، مداواى مجروحان دشمن، عدم تعرض به افراد غير نظامى دشمن، خود دارى از بمباران و موشك باران مناطق نظامى و اقتصادى و ... و اين در حالى بود كه دشمن، غير انسانى‌ترين برخوردها را با اسيران و افراد غيرنظامى ما داشت و هنگامى كه در مقابل رزمندگان اسلام شكست مى‌خورد، مناطق مسكونى ما را وحشيانه با بمب و موشك هدف قرار مى‌داد.
«بروس استانارد» گزارشگرنشريه «بولتن» چاپ استراليا، در باره وضعيت اسراى عراقى در ايران مى‌گويد: