سرافرازى نسلهاى آينده نيز مى‌باشد، در مقابل ترك جهاد هم مو جب ذلّت و سرافكندگى براى نسل حاضر و آينده مى‌شود. اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد:
«فَعاوِدُوا الْكَرَّ، وَ اسْتَحْيُوا مِنَ الْفَرِّ، فَأِنَّهُ عارٌ فِى الْأَعْقابِ، وَ نارٌ يَوْمَ‌الْحِسابِ» «١» پس پشت سر هم حمله آوريد و از فرار شرم كنيد كه موجب سرافكندگى و عار در نسلهاى بعد و نيز سبب آتش در روز حساب است.
د- سستى در جهاد و فرصت دادن به دشمن‌ بايد به موقع و در اولين فرصت ممكن به جهاد اقدام كرد و فرصت را از دست دشمن خارج نمود و با ابتكار عمل و سرعت عمل و هوشيارى نظامى، دشمن را سركوب كرد. و گرنه اهمال در جهاد و فرصت دادن به دشمن، موجب ذلّت خواهد شد.
اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد:
«... وَ قُلْتُ لَكُمُ اغْزُوهُمْ قَبْلَ أَنْ يَغْزُوكُمْ فَوَاللَّهِ ما غُزِىَ قَوْمٌ قَطُّ فى عُقْرِدارِهِمْ الّا ذَلُّوا ...» «٢» ... و گفتم با آنان بستيزيد پيش از آنكه بر شما حمله برند به خدا سوگند با مردمى در آستانه خانه‌شان نجنگيدند جز كه جامه خوارى بر آن مردم پوشاندند.
ه- اختلاف و تشتت‌ اختلاف و تشتت بين هر ملتى موجب ذلت، هلاكت و اسارت آنان در بند دشمنان خواهد بود.
قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَ لاتَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ» «٣» راه نزاع و اختلاف نپيماييد كه سست شويد و شوكت و قدرت شما از بين برود.