«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُواللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، صبر كنيد و شكيبايى ورزيد و آماده باشيد و بترسيد از خداى، باشد كه شما رستگار شويد.
«وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا» «٢» و گردانيديم از ايشان پيشوايانى كه هدايت مى‌كردند به فرمان ما، چون صبر كردند.
ز- رسيدن به ثواب الهى‌ «امْ حَسِبْتُمْ انْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ الصَّابِرينَ» «٣» آيا مى‌پنداريد كه وارد بهشت مى‌شويد با اينكه هنوز خدا مشخّص نساخته است مجاهدان از شما و صابران را.
در اينجا قرآن با استفاده از حادثه احد، براى تصحيح يك اشتباه فكرى مسلمانان اقدام مى‌كند و مى‌گويد: شما چنين پنداشتيد كه بدون جهاد و استقامت در راه خدا مى‌توانيد در بهشت برين جاى گيريد، در حالى كه هنوز خداوند مجاهدان از شما و صابران را مشخّص نكرده است؟
اين آيه شرط اوّل براى رسيدن به ثواب الهى (بهشت) را، جهاد در راه خدا و استقامت بر مشقّتهاى جهاد مى‌داند. «٤» ح- وسعت روزى‌ طبرسى (ره) در مجمع‌البيان ذيل آيه «وَ انْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّريقَهِ لَاسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً»» مى‌گويد: «گفته شده معناى آن چنين است: و اگر ايمان بياورند و استقامت كنند در دنيا، به آنان وسعت مى‌دهيم و به آب فراوان مثال زده چون خير و روزى همه‌اش در