«مَنْ تَجَلْبَبَ الصَّبْرَ وَ الْقَناعَةَ عَزَّ وَ نَبُلَ» «١» هر كس صبر و قناعت را سيره و روش خود قرار دهد، عزيز و بلند مرتبه مى‌شود.
«بِالصَّبْرِ تُدْرَكُ مَعالِى الْامُورِ» «٢» با صبر مرتبه ها وكارهاى بلند يافته مى‌شود.
بديهى است كه ترك صبر، سبب ذلّت و زبونى خواهد شد:
«عَنْ عَلِىٍّ عَلَيْهِ‌السَّلامُ انَّهُ حَرَّضَ‌النَّاسَ عَلى مِنْبَرِ الْكُوفَةِ فَقالَ: يا مَعْشَرَ اهْلِ الْكُوفَةِ! لَتُصْبِرُنَّ عَلى قِتالِ عَدُوِّكُمْ وَلَيُسَلِّطَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ قَوْماً انْتُمْ اوْلى بِالْحَقِّ مِنْهُمْ.» «٣» على (ع) هنگام تشويق مردم كوفه، بر فراز منبر مى‌فرمود: اى مردم كوفه! همانا در جنگ با دشمنانتان صبر و استقامت پيشه كنيد، در غير اين صورت خداوند بر شما قومى را مسلّط مى‌كند كه شما سزاوارتر از آنها به حق هستيد.
اين حديث گوياى آن است كه اگر در جنگ با دشمن، كوتاهى و سستى شود و استقامت صورت نگيرد. عزّت و سرورى از بين رفته، ديگران بر آنها سرورى مى‌كنند.
امام امت (ره) در اين زمينه مى‌گويد:
«... ملّت بدانند كه بايد صبر كنند در مسائل مشكل و كمك كنند. بخواهيد عزيز باشيد، بخواهيد زير دست نباشيد، بخواهيد يك امريكايى نيايد به شما حكومت كند و بخواهيد عزّت خودتان را حفظ كنيد، بايد يك مقدار از آن زحمتهايى كه پيغمبر اسلام تحمّل كرد، شما هم تحمّل كنيد. يك مقدار از آن زحمتهايى كه على‌بن‌ابيطالب سلام اللَّه عليه تحمّل كرد، شما هم تحمّل كنيد.» «٤» ج- نصرت الهى‌ «وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَروُا عَلى‌ ما كَذَّبُوا وَ اوُذُوا حَتَّى اتاهُمْ نَصْرُنا» «٥»