تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ٨٧ - مبدأ نصرت رساندن اهل ِیثرب به پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله

اهالى ِیثرب در اعزام‌هاى نخستِین پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله براى تعرض به ‌كاروان‌هاى تجارى قرِیش حضور نداشتند.با بالا گرفتن نزاع مِیان قرِیشِیان مكه و قرِیشِیان مهاجر، جنگ‌هاى متعددى روى داد و سِیاستِی نو، مِیان مسلمانان ِیثرب و مهاجران شكل گرفت كه سرآغاز آن جنگ بدر بود. اِین جنگ زمانى آغاز شد كه پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله به ‌كاروان قرِیش در بَدر دست نِیافت و چون متوجه نزدِیک شدن سپاه اعزامى از مكه شد با ِیاران خود مشورت كرد؛ اما به آمادگى مهاجران و نظرات آنان اكتفا نكرد و از انصارِیان حاضر نِیز نظر خواست، زِیرا انصار طبق پِیمان عقبه دوم متعهد به نصرت آن حضرت در خارج از مدِینه نبودند. آن‌‌گاه سعد بن ‌معاذ از سران انصار برخاست و خود و دِیگر انصار حاضر را تابع پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله و وحى الهى دانست، از اِین ‌روى حماِیت ِیثربِیان كه تا اِین زمان محدود به دفاع از مهاجران در ِیثرب بود از آن فراتر رفت و به دِیگر روِیاروِیِی‌هاى پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله توسعه ِیافت. حضور ِیثربِیان در لشكركشِی‌هاِیى چون بدر الموعد، سوِیق، خِیبر، فتح مكه، موته، تبوک و غزوات دِیگر نشانى از اِین امر است.

تغِیِیر نوع روابط ِیثربِیان با مهاجران در آِیات سوره «انفال» كه همزمان با جنگ بدر در سال دوم هجرى نازل شده، منعكس شده است. در آِیات ٧٢ و ٧٤ اِین سوره «نصرت» از «پناهندگى»