همساِیگِی آنان را بر هم‌‌جوارِی با ِیهودِیان ترجِیح مِی‌دادند.[١] آنها با ظهور پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله، به دِین مبِین اسلام گراِیش پِیدا کردند؛ لکن برخِی

[١] خلاصه اين واقعه و تدبير پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله در رفع اختلاف مذکور اِین است که روزِی يكِی از يهوديان به نام شاس بن قيس ِیهودِی كه از كنار گروه مسلمانان رد مِی‌‌شد و مسلمانان را در كمال صميميت و صفا ديد. او با ديدن اين پيوند مقدس حتِی بين اوس و خزرج، ناراحت شد و براِی خود و هم‌‌كيشانش (كه ثروت‌‌اندوزان حجاز بودند) احساس خطر كرد. در انديشه طرح نقشه‌‌اِی افتاد كه به اين پيوند ضربه بزند. او يكِی از جوانان يهود را اجير كرد که نزد اوس و خزرج برود و جنگ‌‌هاِی خونين آنها را با همدِیگر به ياد آنان آورده و آتش خاموش شده را شعله‌‌ور سازد. آن جوان به اجراِی اين طرح همت كرد و با مهارت خاصِی در ميان اوس و خزرج به آتش اختلاف دامن زد. وِی به طور مرموز، جنگ‌‌هاِی سابق را با تحرِیک عواطف و احساسات به ياد آنها انداخت. با توجه به اِینکه ِیهودِیان در تولِید سلاح‌‌هاِی جنگِی و مخرب، مثل شمشِیر و نِیزه و خنجر و مهمات، مهارت وِیژه‌‌اِی داشتند،كار را به جايِی رساندند كه كينه‌‌هاِی سابق به جوش آمد و شنيده شد كه افرادِی از هر دو طايفه از آنها تقاضاِی شمشير و مهمات جنگِی كردند و فرياد «السلاح السلاح» (شمشير، شمشير) بلند شد. چيزِی نمانده بود كه آتش جنگ بين آنها شعله‌‌ور گردد. پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله از جريان آگاه شد و بِی‌‌درنگ نزد آنها رفت. با سخنان مدبرانه و مهرانگيز خود، آنها را بيدار ساخت. آنان آن‌‌چنان تحت تأثير سخنان پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله واقع شدند كه زار زار گريه كردند. به اين ترتيب، نقشه خائنانه پير يهودِی كه به دست يک جوان يهودِی اجرا شده بود خنثِی گرديد. در اين هنگام چهار آيه (آيات ٩٨ تا ١٠١ سوره «آل عمران») نازل گرديد. دو آيه اول، يهوديان را بخاطر فتنه‌‌انگِیزِی سرزنش كرده و دو آيه آخر، به مسلمين هشدار داده است. در آيه ١٠١ چنين مِی‌‌خوانيم: چگونه امكان دارد كه شما كافر گرديد، با اينكه آيات خدا (قرآن) بر شما خوانده مِی‌‌شود و پيامبر صلح و صفا در ميان شما است و هر كس كه به خدا تمسک كند، به راه راست هدايت شده است! (داستان دوستان، محمد محمدِی اشتهاردِی، ج١، ص١٤٦).