بيرون رفت زنان از او پرسيدند كه امير با تو چه كرد، گفت متعهد شد كه مخارج مرا بدهد و مرا اكرام نمود، و امير را شخصى كريم ديدم زيرا كريم اكرام ميكند كريمان را.

از ديوان حضرت امير چه نيكو گفته است شاعر:

و ما الدّهر و الايّام إلّا كما ترى‌		رزيّة مال أو فراق حبيب‌
و إنّ امرء قد جرب الدّهر لم يخف‌		تقلب يوميه لغير أريب‌

و نيست ايّام روزگار هم چنان كه مى‌بينى جز مصيبت مال يا فراق دوستان و اگر مرد با تجربه باشد از انقلابات نميترسد.

و ديگرى گفته:

هو الموت لا ينجى من الموت و الّذى‌		أحاذر بعد الموت أدهى و أقطع‌

مرگست كه كسى را از آن نجاتى و فرارى نيست و آنچه را كه من ميترسم بعد از مرگست كه سخت‌تر از آن خواهد بود.

و ديگرى گفته:

إذ الرّجال كثّرت أولادها		و جعلت اوصابها يعتادها
و اضطربت من كبر أعضادها		فهى زروع قد دنا حصادها

زمانى كه اولاد مردى زياد گرديد و قرار داده شد براى او وصى و جانشينى و لرزش اندام پيدا كرد، همانند كشت و زرعيست كه وقت درو آن رسيده باشد.

يكى از بزرگان ميگويد وارد خانه حاكمى شدم ديدم او را در كمال عجب و غرور و نخوت. پس شنيدم هاتفى گفت: