إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٦ - باب سوم در مذمت دنيا

و بارها ميشد كه حضرت سجاد ٧ اين شعر را ميفرمودند:

هر كه بخواهد دنيا را مانند آن كسى است كه آب را در دست نمايد و از انگشتانش بريزد.

و فرمود رسول خدا ٦ بدرستى كه خداوند قرار داد دنيا را خانه بليّه و آخرت را خانه جزا، و قرار داده بليّه دنيا را سبب أجر آخرت و أجر آخرت را عوض از بليّه دنيا.

پس توجّه بآخرت بنما تا بتو عطا كنند و اجتناب كن از دنيا تا بتو أجر دهند، و جز اين نيست كه دنيا سريع الزوال و قريب الانتقال است، پس بپرهيزيد از شيرينى آن براى تلخى جدا شدن از آن و فرار نمائيد از او و متصل نشويد بدنيا زيرا حكم فرموده خداوند دورى از آن را و كوشش مكنيد در ساختمان دنيا زيرا پروردگار امر بخرابيش فرموده، و اگر چنين نكرديد همانا مورد خشم و غضب خدا خواهيد بود و مستحق عذاب خواهيد شد، و شاعر ميگويد:

دنيا دار سختى و مصيبت و فاجعه‌ايست بر دوستان كه مصيبتى هنوز تمام نشده بمصيبت دوست ديگر مبتلايم خواهد نمود و پس از دوستان تو هم خواهى رفت.

[١]. شعر منسوب بحضرت امير( ع) است.